OVER LEVENSDUUR EN DOOD IN HET DIERENRIJK. 
19 
{Act. mesembryanthemum ) , die toen ongeveer 7 jaren oud moet geweest 
zijn , in een aquarium ; dit dier leeft nog in den botanischen tuin te 
Edinburgh en is dus ongeveer 64 jaar oud. 
Uit de aangehaalde voorbeelden blijkt dus , dat het niet alleen de 
lichaamsgrootte is , waardoor de levensduur bepaald wordt ; wel bestaat 
er eene zekere betrekking tusschen beiden , aangezien een groot orga- 
nisme natuurlijk een langeren tijd noodig heeft voor zijne ontwikkeling 
en daarom alleen dus reeds langer leeft dan een kleiner. Het is toch 
moeilijk denkbaar , dat het kolossale lichaam van een olifant zich in 
3 weken zou kunnen ontwikkelen, evenals dat van een muis. De 
draagtijd van een olifant duurt reeds niet veel minder dan 2 jaren 
en zijn jeugd 24 jaren. Behalve de grootte zal ook de meerdere of 
mindere samengesteldheid van maaksel van een organisme van invloed 
zijn op den levensduur; zoo zullen twee dieren van gelijke lichaams- 
grootte een ongelijken tijd noodig hebben voor hunne ontwikkeling, 
wanneer zij ongelijk zijn van bouw. Er zijn b. v. infusiediertjes, de 
eenvoudigst gebouwde wezens die wij kennen , die , hoewel slechts de 
grootte bereikende van een halven millimeter , toch grooter zijn 
dan de eieren van sommige insecten. Nu deelt zulk een infusiediertje 
zich onder gunstige omstandigheden binnen 10 minuten in twee nieuwe 
diertjes, terwijl geen insectenei zich in korter tijd dan 24 uren tot 
een nieuw dier ontwikkelt. Het lichaam der rups , dat uit tallooze 
verschillende cellen is opgebouwd , die allen uit dat ééne eitje voort- 
komen , heeft natuurlijk meer tijd voor zijne vorming noodig dan 
het betrekkelijk eenvoudig gebouwde infusiediertje. Men kan dus in 
het algemeen zeggen , dat de groeitijd en de levensduur bij grootere dieren 
grooter zijn dan bij kleinere , ja zelfs heeft men gemeend , dat er eene 
bepaalde verhouding bestond tusschen beiden ; zoo beweerde een Eransch 
geleerde elourens, dat de levensduur van een organisme vijfmaal 
grooter was dan de tijd , dien het noodig heeft om volwassen te 
worden. Voor den mensch gaat deze berekening vrij wel op, want 
als men zijn groeitijd op 20 jaar stelt , verkrijgt men volgens die 
berekening een levensduur van 100 jaren; maar bij veel andere zoog- 
dieren komt die rekening volstrekt niet uit. Nemen wij b. v. het 
paard, dat in 4 jaar volwassen is, en zooals wij zagen 40 tot 50 
jaar oud worden kan; hier bedraagt dus de levensduur 10 tot 12maal 
den duur van zijn jeugd. 
Ook aan de snelheid van de stofwisseling , aan de meerdere of 
mindere rusteloosheid , waarmede sommige dieren leven , heeft men 
