OVER LEVENSDUUR EN DOOD IN HET DIERENRIJK. 
21 
dan in het opsporeri of geschikt maken van veilige schuilplaatsen, 
of in het bijeenbrengen van voedsel enz. , alles ten doel hebbende het 
behoud van het nog ongeboren of alrêe geboren kroost te verzekeren. 
Het is » Moeder Natuur” betrekkelijk onverschillig of het individu langer 
of korter leeft ; waar het haar op aankomt is , dat die verrichtingen van 
het individu, die dienen voor de instandhouding der soort, behoorlijk 
verzekerd zijn. Deze verrichtingen bestaan nu in de voortplanting, d. w. z. 
in het voortbrengen van een voor het instandblijven der soort voldoende 
aantal wezens , die de plaats innemen van diegenen , welke door den 
dood heengaan. Heeft het individu zijne bijdrage geleverd tot deze 
plaatsvervangers, dan houdt het op langer waarde te hebben voor de 
soort , het kan ter ruste gaan , het heeft zijn rol vervuld. Slechts 
dan behoudt het leven van het individu nog langer waarde voor de 
soort , wanneer er zorgen voor het kroost te vervullen zijn , wanneer 
de ouders hunne jongen niet enkel ter wereld brengen , maar nog 
een tijd lang voor hen zorg dragen , hetzij zij hen eenvoudig nog 
beschermen , hetzij zij hen tevens nog voeden , of wel hun nog eenige 
opleiding geven tot een eigen zelfstandig leven door hen te onder- 
wijzen. Dit laatste verschijnsel komt namelijk niet alleen bij den 
mensch voor , maar wordt ook , zij het in geringeren graad , bij de 
dieren aangetroffen. Zoo leeren b. v. de vogels hunne jongen het vliegen. 
Wij mogen hieruit dus afleiden, dat in het algemeen het leven 
niet veel langer duurt dan den tijd van de voortplan- 
ting, tenzij het eene soort betreft, die voor haar broed moet zorgen. 
Inderdaad zien wij ook , dat b. v. bij alle insecten het leven eindigt 
met de voortplanting , met uitzondering van de soorten , die voor 
haar kroost te zorgen hebben , en ook bij de lagere dieren is dit het geval , 
voor zoover wij weten. Daarmede hebben wij dus eenigermate een 
grens, een betrekkelijk eindpunt van het leven aangewezen; maar door 
welke factoren wordt nu de duur der voortplantingsperiode bepaald? 
Het lijdt geen twijfel, dat de uitwendige levensomstandig- 
heden op dien duur een grooten invloed uitoefenen. Er is geene dier- 
soort , die niet aan vernietiging is blootgesteld door toevallige om- 
standigheden , door honger of koude , door droogte of natheid , door 
epidemische ziekten , door het toedoen van vijanden , hetzij deze als 
werkelijke roofdieren optreden , hetzij als parasieten , die haar levens- 
sappen opteeren. Wij weten ook , dat deze zoogenaamde toevallige doods- 
oorzaken in de natuur slechts schijnbaar toevallig zijn , dat zij in 
werkelijkheid met groote regelmaat terugkeeren en veel meer indivi- 
