OVER LEVENSDUUR EN DOOD IN HET DIERENRIJK. 
31 
rijpe eieren zijn , wanneer zij uit de pop kruipen ; bij vele kevers en 
vlinders worden deze eerst in den daarop volgenden toestand rijp en ook 
meestal niet op eenmaal , maar in gedeelten. Dit hangt niet alleen af van 
de hoeveelheid voedselvoorraad , die gedurende het larveleven werd vast- 
gelegd , maar staat ook in verband met het vliegvermogen. Insekten , 
die eene snelle en aanhoudende vlucht hebben , zooals de avondvlinders 
en de glazenmakers , kunnen niet bezwaard worden met eene groote 
hoeveelheid eieren , die tegelijk rijp zijn ; bij deze soorten moet eene 
langzame ontwikkeling der eieren plaats hebben en daarmede tevens 
eene verlenging van den levensduur. Bij vlinders kan men bijna van 
trap tot trap nagaan , hoe het vliegvermogen zwakker wordt , zoodra 
de levensomstandigheden dit maar veroorloven , hoe nu de eieren ook 
veel sneller zich ontwikkelen, en de levensduur korter wordt, ja ten 
slotte tot een minimum daalt. 
Trachten wij dit door een paar voorbeelden toe te lichten. Als de 
beste vertegenwoordigers van de vlinder-type mogen wij ongetwijfeld 
de beste vliegers , zooals de Onrusten en veel Dagvlinders beschouwen ; 
niet alleen zijn bij hen de werktuigen van het vliegen het best ont- 
wikkeld , maar dit is eveneens het geval met het werktuig van de voe- 
ding , de kenmerkende vlinderslurp, waarmeê zij den honig uit de bloemen 
puren. Nu komen er evenwel onder de vlinders soorten voor (spin- 
ners) , wier wijfjes haar groote vleugels niet meer tot behoorlijk kun- 
nen gebruiken , wijl haar lichaam door eene verbazende hoeveelheid 
eieren, die tegelijk rijp worden, te zeer bezwaard wordt. Zulke soorten 
(de stamuil of plakker ) kunnen haar eieren niet op van elkaar verwij- 
derde punten brengen , maar leggen ze allen op één en de zelfde plek. 
Dat zij dit zonder nadeel voor haar broed kunnen doen , komt daar 
van daan , dat de rupsen op groote boomen leven , op welke nog veel 
meer rupsen voedsel kunnen vinden dan één wijfje voortbrengt. 
Zoodra de paring heeft plaats gehad , worden de eieren gelegd en kor- 
ten tijd daarna sterft het diertje aan den voet van denzelfden boom , 
onder wiens wortels het gedurende den winter in poptoestand heeft 
gerust. 
Bij de zakdragers , — zoo genaamd omdat de rupsen draagbare huisjes 
maken van stukjes grashalmen — ook tot de spinners behoorende , leggen 
de wijfjes al haar eieren eveneens op dezelfde plaats bijéén ; dicht bij 
den grond , tusschen het gras en mos , waarop de rupsen leven , brengt 
ook het wijfje haar leven door. Want als de wijfjesvlinder uit de pop 
komt, werpt zij niet eens haar pophulsel af, maar blijft daarbinnen 
