IETS OVER DE MIDDELEN VAN BEVEILIGING TEGEN 
HET GEVAAR VAN TELEFOONGELEIDINGEN. 
Omtrent het gevaar van bovenaardsche telefoon- of telegraafdraden 
voor het inslaan van den bliksem is het een en ander medegedeeld 
in: Waarnemingen omtrent Onweders in Nederland over 1884 en in een 
opstel in het Maandblad voor Telegrafie No. 9 van jaargang 1885. Nu 
het onderwerp weêr ter sprake zal komen bij de aanstaande behande- 
ling van de wet op de telefonie in de tweede kamer , scheen het niet 
onbelangrijk eene korte samenvatting van het daar vermelde voor een 
meer uitgebreid publiek te geven. 
Dat er werkelijk gevaar bestaat, blijkt genoegzaam uit dein boven- 
genoemd verslag medegedeelde feiten ; wel worden die door den een 
anders verklaard dan door den ander, maar toch volgt uit die ver- 
schillende verklaringen, dat men van alle zijden erkent, dat in de 
lucht gespannen draden een rol spelen bij de ontladingverschijnselen 
van een onweer. 
Men heeft dus eenvoudig te zorgen , dat die rol niet gevaarlijk wordt. 
Zeker zal dit doel bereikt worden door eene inrichting , die gele- 
genheid geeft aan de electriciteit van hooge spanning , door het onweer 
in den draad opgewekt , naar de aarde weg te vloeien zonder het huis , 
waarlangs die draad loopt, of de daarin wonende personen in gevaar 
te brengen ; er moet gezorgd worden voor een goede aardverbinding 
en het is dus slechts de vraag, wat daaronder verstaan moet worden. 
Hetgeen daarvoor gewoonlijk bij de telegrafie of telefonie gehouden 
wordt is zeker onvoldoende. Binnenshuis gebruikt men een draad , 
die dunner is dan de hoofdgeleiding boven de huizen , deze draad 
gaat van buiten af naar den toestel en van daar naar de aarde , waar- 
mede hij verbonden is door een opzettelijk daartoe aangebrachte aard- 
plaat of door bevestiging aan de gas- of waterleidingsbuizen. De ver- 
binding met den toestel is meestal zoo ingericht, dat men door 
