HET GEVAAR VAN TELEFOONGELEIDINGEN. 
43 
te benemen. Juist, dat zulke gevallen, meestal in minderen graad, 
zoo dikwerf voorkomen , schijnt de oorzaak te zijn , dat men er aan 
gewoon geraakt en ze opneemt als een noodzakelijk kwaad, dat de telefonie 
met zich medebrengt , zonder maatregelen te nemen om zich daar- 
tegen te vrijwaren , meenende dat het wel altijd goed zal afloopen. 
De ontladingsstroomen door het onweêr in telefoondraden opgewekt , 
kunnen een verbazende intensiteit hebben , zooals het volgende door 
geloofwaardige getuigen bevestigde feit aantoont. Den 30sten Juli werd 
in den laten avond tijdens een hevig onweer in de nabijheid van het 
Kenaupark te Haarlem een verblindend licht waargenomen gevolgd 
door een vonkenregen. Den volgenden dag werd de verklaring van 
het verschijnsel op onwederlegbare wijze gegeven door de omstandig- 
heid , dat een telefoondraad , die den vorigen dag nog gezien werd , 
nu was verdwenen. De eenig mogelijke verklaring is immers, dat de 
draad tot geleider voor de ontlading van een onweerswolk gediend 
heeft, maar bezweek door de daarbij ontwikkelde warmte. Naar inge- 
komen berichten is de draad nu reeds weder door een nieuwen ver- 
vangen. 
Te recht heeft men dan ook in vele steden maatregelen genomen 
om zich tegen het gevaar, dat telefoonleidingen aanbrengen, te bevei- 
ligen, en het elektrisch congres van 1882 te Parijs achtte het onder- 
werp van genoegzaam belang om er zijn aandacht aan te wijden. Daar 
deelde prof. von helmholtz mede, dat in het vorige jaar aangenomen 
was , dat ieder toestel door een bliksemafleider moest beveiligd worden , 
die daar geplaatst zou worden waar de lijn het huis binnengaat , en vroeg 
hij naar het resultaat van dat voorschrift. De heer blavier antwoordde 
daarop , dat die regel in Parijs op verre na niet algemeen gevolgd 
wordt; dat echter in die stad het gevaar vrij wat geringer is dan 
elders , daar hier de telefoongeleidingen onderaardsch zijn. Daarop gaf 
von helmholtz nog de beschrijving van een afleider, die in de Aca- 
demie van Wetenschappen te Berlijn ter sprake gebracht is, en die 
ook buitenshuis zou geplaatst worden. ( Proces-verbaux de la conférence 
internationale pour la détermination des unités électriques , 1882 2de com- 
mission p. 94). 
Eindelijk moet ik nog opkomen tegen het beweren van sommigen , 
dat een net van telefoondraden, over een stad uitgebreid, deze eer 
beveiligt dan bedreigt , op grond dat door deze omstandigheid de daar- 
onder geplaatste voorwerpen geheel aan de werking van elektrische 
invloeden van buiten onttrokken worden, evenals dit geschiedt bij 
