HET NATIONALE PARK IN DE VEREENIGDE STATEN. 
51 
voorkomt. Een groot aantal kleine solfataren zijn hier in volle wer- 
king ; scherp riekende gassen verspreiden zich in de lucht en de grond , 
waarover men loopt , is op sommige plekken brandend heet. Het is 
een verraderlijke grond , waarover men hier gaat ; waar de voet met 
eenige kracht wordt nedergezet , wordt de holle klank sterker ; trou- 
wens omzichtigheid is hier geraden , want hier en daar is de hitte 
zóó hevig , dat de gesteenten opgeblazen zijn en onder eene dunne , 
broze korst hoeveelheden zwaveldampen verbergen , die de geringste 
aanleiding afwachten om los te barsten. 
Zet men zijnen weg verder voort , dan dringt langzamerhand een 
dof gemurmel door de dennebosschen tot den reiziger door. Men is 
dan in de nabijheid gekomen van de plek , waar de Yellowstone-rivier, 
die tot nog toe van het meer af tusschen lage heuvelen eene ruime 
bedding had gevonden , in hooge bergen eenen muur vóór zich vindt 
opgericht. Het dal , waardoor de rivier stroomt , wordt veel enger , 
de wateren worden in eene nauwere ruimte ineengeperst en weldra 
hebben zij weggeruimd , wat hen zou hinderen , en storten zij zich 
met ontembare kracht eerst over eene diepte van 40 M. en eene mijl 
verder nogmaals over eene diepte van 120 M. naar beneden. »Het 
is daar beneden” zegt leclercq, »een strijd van woedende gol- 
ven , van wit schuim en fijne droppels weggestoven water ; uit de 
diepten van den afgrond , waarin zij zijn neergestort , schijnen de 
wateren weder naar hunnen oorsprong te willen opklimmen en de 
tooverachtige kleuren , door tal van waterdroppels als door zoovele 
prismas te voorschijn geroepen , veranderen het fijne water in eenen 
regen van fonkelende diamanten. Maar niet in de eerste plaats zijn 
het de afmetingen van de hoeveelheid water of is het de onstuimig- 
heid van den val , waaraan dit natuurtooneel zijne majesteit ontleent. 
Vooral de lijst, waarin het gevat is, de wonderschoone muren , torens , 
uitsteeksels , die het gebied van dezen waterval begrenzen , zal het 
beeld der watervallen van de Yellowstone-rivier voor mijnen geest doen 
rijzen, wanneer ik den Niagara-waterval geheel zal hebben vergeten.” 
De afgrond, waarin het water zich hier stort, is de groote Canon 
(Grand-Canon) , eene nauwe bergspleet, aan beide zijden door steile 
rotswanden van basalt ingesloten. Aan den aanvang zijn deze natuur- 
lijke muren 206 M. hoog, maar verder naar beneden wordt de diepte 
der kloof grooter ; op eenen halven mijl beneden den waterval rijzen 
de muren op tot eene hoogte van 305 M. Over eene uitgestrektheid 
van twaalf mijlen rijst de hoogvlakte voortdurend , terwijl de wateren 
