56 
HET NATIONALE PARK IN DE VEREENIGDE STaTEN. 
tocht wenscht te doen , dient nog meer dan elders er acht op te geven , 
waar hij zijne voeten nederzet Immers hier en daar is de korst zóó 
dim , dat men duidelijk het geraas der onderaardsche wateren hoort 
en dat een harde stap den hollen bodem klinken doet. 
Waar het heete water met hoornen in aanraking komt, kunnen 
deze nog slechts gedurende eenen korten tijd een kommerlijk bestaan 
leiden. Deze boomen vooral getuigen van de veranderlijkheid der 
bronnen , wat haar plaats betreft. Op menig terras , hetwelk tegen- 
woordig droog is , staan kegelboomen , wier stam eene middellijn van 
ongeveer een meter heeft ; omgekeerd vindt men ook een groot aantal 
nog rechtopstaande boomen , wier stam geheel in de sneeuwwitte laag 
van het geyseriet opgenomen is en die te vergeefs hunne takken daar- 
boven uitstaken. 
Op eenen tocht verder naar het zuiden vertoont het landschap de 
grootste afwisseling , vooral wanneer men den bergrug overschreden 
heeft , waardoor de wateren van de Gardiner-rivier van die der Gibbon- 
rivier gescheiden zijn. Door een woud , waarin de lucht met den bal- 
samieken geur van dennen en ceders vervuld is , bereikt men den voet 
van een der rotsen van obsidiaan, de »glazen bergen”, waarvan de ge- 
ruchten spraken. J)nze zegsman houdt het er voor , dat deze glasachtige 
stof, die eens in gesmolten toestand uit de aarde oprees, hier zui- 
verder en in grooter hoeveelheid voorkomt dan ergens elders. De meer 
dan 50 M. hooge rots breidt zich over eene lengte van ongeveer 300 M. 
uit. Over het geheel glinsterend en zwart als git, vertoont deze hoe- 
veelheid obsidiaan hier en daar gele , bruine en roode banden. De 
Indianen vervaardigen er punten van pijlen , lansen en allerlei werk- 
tuigen uit. 
Aan den voet van dezen heuvel lagen een groot aantal losgeraakte 
brokken , juist in de richting , waarin de weg zou worden aangelegd. 
Daar zij te zwaar waren om met gemak te worden verwijderd , kwam 
men op de gedachte eerst groote vuren aan te steken om het obsi- 
diaan sterk te verhitten ; vervolgens werd op de heete steenen koud 
water gegooid ; de groote stukken sprongen in kleinere uiteen en de 
glazen weg was spoedig gereed. 
Iets verder geraakt men in de fraaie , vruchtbare weiden langs de 
Gibbon-rivier en daarmede in de nabijheid van de eerste groep der 
geysers, die boven al het andere het nationale park hebben beroemd 
gemaakt. Hetgeen deze groep onderscheidt is niet hunne grootschheid , 
maar de bijzonderheid, dat zij in den regel in de helling van eenen 
