72 
DE WINTERSLAAP. 
hoeveelheid voedsel noodig. (Men bedenke hierbij , dat een vogel door 
zijne veeren altijd van veel grooter omvang schijnt te zijn , dan in werke- 
lijkheid het geval is). Ook de ademhaling is vrij sterk en het bloed 
stroomt snel. De lichaamstemperatuur is dan ook zeer hoog , zij kan 
bij kleinere vogels (bij zwaluwen en meezen) tot boven 44° C. gaan , 
eene temperatuur, die voor ons doodelijk is. 
Onder de zoogdieren is de mol een der meest beweeglijke. En zijne 
bewegingen vereischen heel wat kracht. Men bezie slechts het skelet 
van de voorste ledematen en de enorm dikke spieren , die daaraan 
verbonden zijn. Een mol nu verbruikt eene verbazende hoeveelheid 
voedsel. Cordier plaatste in een’ blikken trommel een’ mol en voerde 
hem met engerlingen en aardwormen. In 4 dagen had hij 432 van 
de eerste en 250 van de tweede gegeten. Een andere mol verslond 
in 12 dagen 540 aardwormen en 872 engerlingen. Omtrent lichaams- 
temperatuur en ademhalingsintensiteit is mij niets bekend. De zeer 
bewegelijke spitsmuizen eischen ook eene aanzienlijke hoeveelheid voed- 
sel in korten tijd. Ook de gewone huismuis heeft veel voedsel noodig ; 
van hare bewegelijkheid is een ieder overtuigd , hare lichaamstempe- 
ratuur bedraagt ruim 41° C. 
De temperatuur van een dier hangt nu echter niet alleen af van 
de productie van warmte , maar ook van de hoeveelheid , die aan 
de buitenwereld wordt afgestaan. Stel eens , dat een groot en een 
klein dier geheel gelijkvormig gebouwd zijn, dan zal het kleine naar 
evenredigheid van den inhoud veel grooter oppervlak aan de lucht 
aanbieden. Het kleine zal dus meer warmte aan de lucht afstaan en 
lager temperatuur bezitten dan het groote ; altijd verondersteld , dat 
de warmteproductie in beide gevallen evenredig aan de grootte was. Een 
insect is op het aan voelen bijna altijd koud ; maar het dier heeft ook zulk 
een groot oppervlak , dat de warmte zeer spoedig wordt weggeleid. Maar 
in eene ruimte , waar vele insecten bij elkaar zijn , is de afgifte van 
warmte minder groot en men voelt duidelijk eene hoogere temperatuur. 
In een’ bijenkorf en in sommige mierennesten verrast ons de aanzien- 
lijke hoeveelheid warmte bij dieren , die wij gewoon zijn , als koud- 
bloedig te beschouwen. 
Welken invloed heeft nu de buitentemperatuur op het leven van het 
dier? Deze vraag kunnen wij stellen naar aanleiding van het op blz. 69 
onder n°. 2 vermelde. Volgens de gewone natuurkundige uitstralings- 
en geleidingswetten zal er naar gestreefd worden , de temperatuur van het 
dier gelijk te maken aan die der omgeving. Is de warmteproductie 
gering , en de gelegenheid voor warmteafgifte groot (b. v. door een groot 
