DË WINTËRSLAAP. 
79 
doen verkeert. Het vet wordt afgezet op de plaatsen , die in het 
lichaam gewoonlijk daarvoor dienen , n. 1. het bindweefsel vlak onder 
de huid, dat, ’t welk de spieren doorloopt en de vliezen, die de 
darmen verbinden. Bij sommige bladneuzige vleermuizen is de hoe- 
veelheid vet in den aan vang van den winter soms zoo groot , dat 
het gewicht er van dat van het vleeseh overtreft. Het eerst tame- 
lijk vloeibare en blank gekleurde vet wordt in den loop van den 
winter, terwijl het in massa afneemt, tevens vaster en donkerder 
van kleur. Tegen het einde van den winter is de rest bruingeel ge- 
kleurd en er loopen vele roode bloedvaten door. Evenwel schijnt niet 
alleen het vet, maar ook de vleeschmassa zelve af te nemen. Daar 
door de geringe stofafwisseling weinig water wordt gevormd en dit 
water zich nog in de urineblaas verzamelt en ook uit de longen en 
door de huid nog water verdampt , zou de vleermuis in al te droge 
lucht gevaar loopen uit te drogen , wat ook werkelijk door de waar- 
neming bevestigd wordt. Van daar, dat de winterkwartieren eene ze- 
keren graad van vochtigheid moeten bezitten. 
Wij merkten daar zooeven op, dat de vleermuis tegen den winter 
altijd wel zorgt, dat haar lichaam van eene groote hoeveelheid winter- 
provisie , hoofdzakelijk in den vorm van vet , is voorzien. Daarvoor 
moet zij in den zomer dan ook des te meer voedsel tot zich nemen. 
Hare vraatzucht is buitengewoon groot. Altum beweert, dat eene 
rosse vleermuis , een dier van + 30 cM. vlucht en + 7 cM. lichaams- 
lengte (zonder den staart) , achter elkaar 30 meikevers kan verorberen , 
zonder dat zij daardoor verzadigd is. Voegen wij daarbij, dat het 
darmkanaal van insectenetende vleermuizen slechts eenige malen zoo- 
lang is als het lichaam (misschien 3 tot 5 malen) , dan is het onbe- 
grijpelijk , waar deze dieren dat voedsel bergen. Dat groote hoeveel- 
heden insecten worden genuttigd , blijkt ook uit de enorme hoeveel- 
heden uitwerpselen , die men dikwijls op plaatsen vindt , waar de 
vleermuizen hare dagrust genieten. In de tropische streken, waar zij 
het geheele jaar door wakker blijven, zijn op sommige plaatsen de 
hoeveelheden vleermuisguano zoo groot , dat de regeering er een bron 
van inkomsten van maakt. Zoo heeft de regeering van Texas een van 
de vleermuisgrotten laten onderzoeken , waarvan de hoeveelheid vleer- 
muisuitwerpselen op 20 000 tonnen werd geschat. 1 Zoo is ook het 
Heidelbergerslot eene verzamelplaats van massa’s vleermuizen en men 
1 Een courantenbericht uit den loop van dit jaar meldt: Guano op ’t eiland 
Borneo. Onder meer andere rijkdommen zijn ook guanolagen op dit eiland ontdekt, 
of juister groote holen, die met uitwerpselen enz. van zwaluwen en vleermuizen als het 
