DE GELEIDING DER ELEKTRICITEIT DOOR 
GASSEN EN DAMPEN. 
Ieder, die dikwijls in de gelegenheid was proeven te doen met sta- 
tische elektriciteit, weet hoe moeielijk het is de oppervlakken geladen 
te honden , wanneer de lucht veel waterdamp houdt opgelost. Maar 
hy weet tevens dat dit bezwaar meer nog afhangt van de laag vloei- 
stof, die in dat geval de isoleerende dragers dier oppervlakken bedekt , 
dan van de in de lucht opgelost blijvende vloeistof zelve. Verwarming 
dier statieven alleen is meestal voldoende om snelle ontlading tegen 
te gaan. Ja zelfs de wijze , waarop de metalen conductor is gewelfd 
ter plaatse waar het statief hem draagt , is van invloed op dit ver- 
schijnsel; en het is aan dezen reeds door hem gewaardeerden invloed 
toe te schrijven, dat van maeum aan de onderzijde van de conductoren 
zijner groote elektriseer-machine den vorm gaf, die meest overeen- 
komt met dien , welken een appel heeft ter plaatse waar de steel daar- 
aan is bevestigd. 
Toch schijnen nog vele leerboeken de hoofdoorzaak van die snelle 
ontlading toe te schrijven aan het geleidend vermogen der vochtige 
lucht zelve , die de elektriciteit van de conductoren zou wegvoeren 
op de wijze , waarop dit door eiken anderen geleider geschiedt. En het 
was om deze dwaling te bestrijden dat jean luvini te Turijn de 
uitkomsten van proefnemingen in het licht gaf, die vooral de aan- 
dacht hebben getrokken , sedert onlangs daaromtrent in de Fransche 
Academie opzettelijke mededeeling is gedaan. 
Die proeven zijn zeer eenvoudig. In een ruim vertrek werd een 
vier meter lange zijden draad gespannen , die uit zeven niet ge- 
wonden en niet gelaschte cocondraden bestond. In het midden werd 
daaraan een geelkoperen hollen bol gehangen van 5 cM. middellijn. 
Een tweede draad, die op dezelfde wijze was samengesteld, werd 
