86 
DE GESCHIEDENIS VAN HET ELEKTRISCH LICHT. 
er een zeer intensief licht ontstaat. Daar hij in staat was gesteld 
met een batterij van 2000 zink-koperelem enten te werken en dus 
een zeer sterken stroom kon opwekken , gelukte het hem de kool- 
spitsen 11 cM. van elkander te verwijderen, voordat de lichtboog 
verdween. 
Tal van geleerden hebben na davy de zoogenaamde » boog van Volta” 
nauwkeurig bestudeerd. Zoo maten onder anderen foucault en 
fizeau de lichtsterkte en vergeleken haar bij die van andere licht- 
bronnen. Zij vonden, dat wanneer men de intensiteit van het zonlicht 
als eenheid aanneemt , die van het elektrisch licht = 1 / 2 , van het Drum- 
mondsch kalklicht = 0.0066 en van het maanlicht = 0.000.008 is. 
Het lag voor de hand de ontdekking van davy bij de vervaardi- 
ging van kunstlicht toe te passen. Men stuitte daarbij echter op eigen- 
aardige bezwaren : daar de koolspitsen langzaam af branden en daar- 
door haar onderlinge afstand al spoedig zoo groot wordt , dat de licht- 
boog verdwijnt , moest men een inrichting aanbrengen waardoor zij 
automatisch weder tot elkander werden gebracht. 
Foucault en duboscq waren de eersten , die dit vraagstuk op vol- 
doende wijze oplosten. 
In hunne lamp zijn de beide koolstaven bevestigd in dragers , die 
door middel van twee uurwerken naar elkander toe of van elkander 
af kunnen worden bewogen. Behalve door de koolspitsen gaat de elektri- 
sche stroom nog door de omwindingsdraden van een elektro-magneet , 
die, zoodra de stroomsterkte een zekere hoogte heeft bereikt, kracht 
genoeg heeft een anker aan te trekken ; neemt de stroomsterkte echter 
af, dan wordt het anker door een veer, die de aantrekkingskracht 
van den elektro-magneet tegenwerkt, losgelaten. Al naarmate nu van 
den stand van dit anker wordt, door middel van een hefboom, het 
eene of het andere uurwerk vrijgelaten of tegengehouden. 
Branden de koolspitsen af en wordt daardoor de lichtboog grooter , 
dan zal de weerstand in den keten grooter en dien tengevolge de 
stroomsterkte kleiner worden. De elektro-magneet heeft nu niet meer 
kracht genoeg om het anker aangetrokken te houden, een der uur- 
werken wordt daardoor vry gelaten , hetgeen tengevolge heeft dat de 
koolspitsen elkander langzaam naderen. Dit duurt zoolang, totdat de 
lichtboog zijne normale lengte heeft teruggekregen , want de weer- 
stand wordt dan weder kleiner , de stroomsterkte grooter en daardoor 
de elektro-magneet krachtig genoeg om het anker aan te trekken. 
De lampen van seruin , jaspar , Siemens , brush en anderen volg- 
