DE GESCHIEDENIS VAN HET ELEKTRISCH LICHT. 
91 
Zelfs bouwde wilde een drievoudige machine , waarbij hij den stroom , 
van de groote machine afkomstig , weder gebruikte om een tweeden 
elektro-magneet te magnetiseeren. Met een dergelijke machine deed 
hij op den 3den Maart 1867 in Burlington House in tegenwoordig- 
heid van verschillende geleerden een reeks van proeven , die de ver- 
bazing van allen gaande maakten. De machine van wilde was wer- 
kelijk een schrede op den goeden weg , doch zij bezat nog te veel 
nadeelen dan dat zij met gunstig gevolg tot het voortbrengen van 
elektrisch licht in het groot kon worden gebezigd ; wij noemen 
hier slechts de sterke verhitting van de inductoren , veroorzaakt door 
de snelle verwisseling van de polariteit der ijzeren kernen , bij de 
buitengewoon groote snelheid, waarmede zij ronddraaien (1700 tot 
1800 omwentelingen per minuut). 
Er zijn in de geschiedenis van het licht verschillende tijdstippen , 
die van overwegenden invloed zijn geweest op zijne verdere ontwik- 
keling. In de eerste plaats moet natuurlijk het jaar 1802 genoemd 
worden , dat als het geboortejaar kan worden aangemerkt ; dan volgt het 
jaar 1831 de bekendmaking der wetten van faraday en eindelijk het jaar 
1867, waarin werner Siemens onder den titel »Ueber die Umwandlung 
von Arbeitskraft in elektrischen Strom ohne Anwendung permanenter 
Magnete,” een voordracht hield in de Berlijnsche Akademie van Weten- 
schappen , die later in de Poggendorffsche Annalen is overgedrukt. 
Hij beschreef hierin eene machine , waarin de permanente magneten 
geheel ontbreken en die alleen is samengesteld uit inductor en elektro- 
magneet. De omwindingsdraden van den inductor en die van den 
elektro-magneet vormen een geheel , zoodat zij met de geleiding buiten 
de machine één gesloten keten uitmaken. 
Hoe kan nu eene aldus gebouwde machine, wanneer de cylinder 
wordt rondgewenteld , stroom leveren ? Oppervlakkig zou men zeggen , 
dat dit onmogelijk was, want, om den elektro-magneet magnetisch te 
maken , moet men stroom door de omwindingsdraden laten gaan en deze 
stroom kan niet worden opgewekt , voordat de elektro-magneten magne- 
tisch zijn. Dit schijnt een cirkelgang te zijn die onmogelijk is. Hoe men , 
niettegenstaande deze schijnbare tegenstrijdigheid , toch een elektri- 
schen stroom verkrijgt , wordt ons duidelijk gemaakt door een voor- 
beeld uit het dagelijksch leven door prof. pfaundler te Innsbruck 
aangehaald , in een voordracht door hem tijdens de elektriciteitsten- 
toonstelling te Weenen gehouden. 
' Een koopman heeft om zijne zaken te drijven kapitaal noodig, en 
