DE GESCHIEDENIS VAN HET ELEKTRISCH LICHT. 97 
werking te verkrijgen als bij de beweging van de draadspir&al om den 
ringvormigen magneet. 
Bij de machine van gramme sleepen de koperen veeren die den 
stroom moeten opnemen, natuurlijk niet direkt . egen de windingen 
van den ring. Deze zijn groepsgewijze verbonden met rechthoekig om- 
gebogen koperen stukken , die van 
elkander geïsoleerd zijn en waarvan de 
eene groep beenen radiaal ten opzichte 
van de as loopt , terwijl de andere 
groep een hollen cilinder vormt, waai- 
de as van de machine doorheen loopt. 
De straalstukken zijn van de as en on- 
derling geïsoleerd. Tegen den koperen 
cilinder, door de straalstukken gevormd 
en collector genoemd , zijn de veeren 
in den vorm van koperen borstels , ge- 
plaatst. Natuurlijk moet men zorg dra- 
gen de borstels op de goede hoogte 
aan te brengen ; dus moeten de raaklij- 
nen gelegen zijn in een vlak , dat lood- 
recht staat op de lijn, die de polen van den 
hoefmagneet verbindt , want zooals wij gezien hebben is daar de plaats 
waar de beide tegengestelde stroomen , in den ring geïnduceerd , 
elkander ontmoeten. Bij het ronddraaien van den ring komen dus 
steeds andere segmenten van den collector met de borstels in aan- 
raking , doch steeds zijn het juist die segmenten , die verbonden zijn 
met de draadgroepen waarin de beide stroomen elkander ontmoeten ; 
deze kunnen dus door de straalstukken en de borstels in de buiten- 
leiding afvloeien. Natuurlijk bepaalde gramme zich niet tot magneto- 
elektrische maar bouwde hij ook, voor elektrisch licht en galvano- 
plastische doeleinden , dynamo-elektrische machines. 
Talrijk zijn de veranderingen, niet altijd verbeteringen, die de 
Gramme-machine door verschillende constructeurs heeft ondergaan. 
Wij noemen hier o. a. de machines van schuckert , burgin , fein enz. 
Er blijft nu nog een groep machines over , die evenals de ring- 
machines , zonder hulp van een commutator gelijkgerichte stroomen 
leveren , en waarvan het hoofdbestanddeel , de zoogenaamde trommel- 
inductor, in het jaar 1872 het eerst door von hefn er- alten eck , chef- 
ingenieur bij Siemens en halske te Berlijn , werd toegepast. 
