106 
I) IS WINTI: HSL AAP. 
Naast den gewonen ketel wordt dikwijls, vooral in den tijd dat de 
jongen het hol nog niet verlaten , eene afzonderlijke ruimte uitge- 
graven , waarin de uitwerpselen worden geborgen ; want de das is op 
zindelijkheid gesteld. 
In dezen vrij veiligen schuilhoek brengt het zich tot den winter- 
slaap voorbereidende dier tegen het einde van den herfst loof en mos 
samen en spreidt zich een warm leger. Wordt het koud, dan legt 
hij zich op den buik met den kop tusschen de voorpooten en gaat 
slapen. Langdurig is zijn slaap echter niet; tegen Februari verlaat 
hij zijne woning reeds vrij vaak , om wortels uit de aarde te graven 
en zich aldus van voedsel te voorzien. Ook is de slaap niet zeer vast; 
in zachtere dagen wekt de dorst het drinklustige dier en drijft het 
uit zijn hol om aan zijne behoefte te voldoen. 
De das voedt zich met allerlei plantaardige en dierlijke stoffen. 
Wortels van verschillende planten, zelfs van boomen , truffels, eikels 
en beukenoten , ook honig zijn zijne geliefkoosde plantenkost. De 
raten van hommels worden met den honig en de larven voor goeden 
buit verklaard. Maar ook andere insectenlarven , slakken , regenwor- 
men , veldmuizen , jonge hazen , mollen , vogeleieren zijn hem zeer 
welkom. In den herfst wordt hij meer planteneter; hij moet dan ook 
zorgen , dat hij eene goede laag vet heeft afgezet en daarvoor is plan- 
tenvoedsel dikwijls zeer geschikt. Rapen, allerlei zetmeelrijke knollen, 
afgevallen vruchten zijn dan hoofdzakelijk zijn voedsel , en als ’t 
hem niet al te veel moeite mocht veroorzaken , wordt wel eens eene 
zekere hoeveelheid plantenkost in het nest gebracht om bij eventueel 
ontwaken te worden aangesproken. Wordt de slaper eindelijk voor goed 
wakker , dan is hij zeer vermagerd , en o. a. is 'ook de olieachtige 
stof nagenoeg opgeteerd , die in eene klier onder de anale opening 
gelegen, wordt afgescheiden. Vandaar het sprookje, dat de das des 
winters , met den neus naar de anale opening gewend , zijn’ eigen 
vetzak zou uitzuigen. Wel is dit vet gebruikt voor de instandhouding 
van het leven , doch niet op de wijze , die boven werd aangegeven. 
Bovendien ligt de das niet met zijn’ kop tusschen de achter-, maar 
tusschen de voorpooten , eene houding , die het vetgemeste , zwaar- 
lijvige en ook reeds uit zijn’ aard plomp gebouwde dier ook heel 
wat gemakkelijker wezen zal. 
Temperatuursbepalingen omtrent slapende dassen zijn mij niet be- 
kend. Of de warmtegraad werkelijk veel lager wordt dan in nor- 
malen toestand , of dat de staat van verdooving minder het karakter 
