108 
L)K WINTERSLAAP. 
verbergt hij zich tusschen rotsen of in holen , die hij öf zelf graaft , 
óf althans voor zich geschikt maakt. Ook breekt hij wel eens eenige 
dicht bij elkaar staande dunnere stammen van boomen af, om zich 
te midden van het lagere hout van over- en doorelkaar gevallen takken 
een beschuttend dak in te richten. Dikwijls laat hij zich insneeuwen. 
In de Karpathen noemt men het winterverblijf van een’ beer , waarvoor 
bij voorkeur een holle boom wordt uitgezocht, »gaura”. Deze gaura 
wordt vóór den tijd, waarop de slaap aan vangt , van alle vuile stoffen , 
als vermolmd hout en aarde, gereinigd en met dunne twijgjes bekleed. 
Meestal gaat de vrouwelijke beer eerder slapen dan de mannelijke. 
Russische beren jagers verhalen , dat een beer , vóór dat hij gaat slapen , 
den omtrek van zijne winterwoning duchtig doorzoekt , of er hem 
ook te veel sporen van menschen aanwezig zijn ; mocht dat het 
geval wezen , dan tracht hij eene andere , meer eenzame schuilplaats 
te vinden. 
Bij zacht weer verlaten de beren dikwijls hun hol om te drinken , 
of ook vrel om voedsel op te nemen. Dooiweer maakt hen gewoonlijk 
wakker , en wanneer zij in gevangenschap geene strenge koude en geen 
gebrek aan voedsel te duchten hebben , slapen zij in het geheel niet. 
Evenals andere winterslapers zorgen ook de beren , dat zij vóór het in- 
vallen van den winter eene groote hoeveelheid vet als reservestof in 
hun lichaam hebben afgezet. Bij het ontwaken is deze massa verdwenen. 
Vroeger meende men , in overeenstemming met een dergelijk verhaal 
omtrent den das dat de beer , die gewoon is af en toe zijne pooten 
te belikken , het vet uit die lichaamsdeelen gedurende den winter 
zou uitzuigen. 
De vrouwelijke beer werpt meestal in de maand Januari 2 of 3 
jongen. Vóór en na de geboorte er van slaapt het dier den meest 
gerusten winterslaap ; tegen den tijd , dat het de jongen zal werpen , 
is het geheel wakker , maar verlaat zijn hol niet. 
Omtrent de lichaamstemperatuur van beren , zijn , voor zoover mij 
bekend is, geene waarnemingen gedaan. Wat hieromtrent van den das 
is gezegd , kan ook op de beren worden toegepast. 
Onder de andere soorten van beren is ook van den zwarten ameri- 
kaansche beer of baribal een winterslaap bekend. Meestal zoekt dit dier 
in een bosch een’ omgevallen boomstam , waaronder hij zich verbergt , 
door de aarde gedeeltelijk weg te krabben. Hij laat zich dan hier 
insneeuwen ; slechts eene kleine opening in de sneeuw duidt de plaats 
van den droomer aan. Maar in meer zuidelijk gelegen streken kruipt 
