DE WIM’EHSLAAP. 
109 
ook deze beersoort in holle boomen. Zijne leefwijze komt dus veel 
met die van den bruinen beer overeen. 
Een dier, dat tot de orde der insecteneters wordt gebracht, 
maar aan bijna iedereen als muizenvanger bekend is , is de egel , in 
vele streken door het groote publiek » stekelvarken” genoemd, in 
Groningen en Oostfriesland onder den naam van »swieniegel” (zwijn- 
egel) , in de Betuwe , zonderling genoeg , onder den naam van » ege- 
lantier” bij oud en jong bekend, ’t Is waar, de egel eet veel muizen, 
waar hij ze krijgen kan , en de landbouwer kan zijne aanwezigheid 
niet genoeg op prijs stellen. Maar het gebit van den muizenverdelger 
komt veel meer met dat der insecteneters dan met dat der echte 
roofdieren overeen. De kiezen zijn evenwel stomper dan bij den mol. 
De meeste insecteneters laten zich niet door den invallenden winter 
tot rust dwingen; mol en spitsmuizen blijven wakker, zij het dan 
ook , dat zij zich niet zooveel aan ons vertoonen , wijl zij hun heil 
op grootere diepte in den grond zoeken. De egel daarentegen bergt 
reeds bij de eerste strenge vorst zich zoo diep mogelijk in zijn nest 
en legt zich te slapen. Hij gebruikt daarvoor hetzelfde hol , dat hem 
ook des zomers tot verblijf dient. Dit is eene in den grond uitge- 
krabde holte , voorzien met stroo en bladeren , dikwijls onder kreupel- 
hout, soms in het koren, niet zelden aan de helling van een’ aardwal 
te vinden. Het nest heeft vaak twee uitgangen , die meestal naar de 
richting van den wind worden verlegd. Tegen den winter wordt het 
nog eens op nieuw met bladeren, hooi en stroo bekleed. Lenz beweert 
gezien te hebben , dat het dier deze stoffen op zijn rug naar huis 
draagt. Het begeeft zich nl. naar eene plaats , waar veel van zijne 
gading bijeen ligt , legt zich op den rug , rolt zich heen en weer en 
spiest daardoor eene geheele vracht aan zijne stekels. Deze lading 
brengt de egel naar huis en haalt zich op dezelfde wijze eene tweede. 
Een dergelijke aangekleede egel moet een zonderling gezicht opleveren. 
Ook schijnt hij op bovengenoemde manier soms ooft naar huis te dragen. 
De houding, waarin hij zijn’ winterslaap doorbrengt, is dezelfde als 
die hij aanneemt als hem gevaar dreigt. Door de aanwezigheid van 
eene bijzonder groote huidspier, welke den geheelen rug bedekt en 
een’ zeer dikken rand heeft, kunnen vóór- en achterdeel van het zich 
in tweeën buigend lichaam met kracht tegen elkaar worden gedrukt , 
zoodat men den. egel niet dan met groote moeite kan ontrollen. In 
