112 
DE WINTERSLAAP. 
veel van hunne gewone leefwijze af. Buitendien zijn er onder , die , 
zooals de echte marmot, in een’ zeer diepen slaap vallen , zóó , dat men 
dezen slaap in geenen deele voor gewonen slaap kan houden , m. a. w. 
de karakteristieke verschijnselen van den winterslaap treden hier sterk 
op den voorgrond. 
Toch zijn er ook onder de knaagdieren , bij wie de winterslaap slechts 
eene modificatie van gewonen slaap schijnt te wezen. In de meeste 
van onze bosschcn komt een diertje voor , dat zijne weerga in het 
klimmen bijna niet vindt. Alleen de boommarter is hem dikwijls nog 
de baas. Het loont de moeite volkomen het ranke eekhoorntje een 
tijdlang in eene boomengroep gade te slaan , hoe het met bliksemsnel- 
heid tegen den boomstam opklautert tot hoog in den top , om daar , 
een’ horizontalen tak uitkiezend, zich naar den rand van de kroon te 
begeven en plotseling, half springend, half drijvend, op de takken 
van een’ naburigen boom over te glijden. Dit algemeen bekende en dik- 
wijls ondanks de schade die het aanbrengt , beminde dier , bouwt 
zich een nest in de takken , dikwijls zelfs meer dan één , ofschoon één 
dier nesten dan toch het hoofdverblijf is en in ’t bijzonder met mos en 
bladeren wordt bekleed. Ook richt hij zijn verblyf wel eens in een’ 
hollen boom in of maakt zich meester van een verlaten ekster- of 
kraaiennest, waarvan hem de vaste, met klei aaneengevoegde , bodem 
zeer aantrekt. Hij slaapt daarin des nachts of ook wel bij warm weer 
des daags. Hij is in tegenstelling met vele andere zoogdieren een vol- 
komen dagdier. Tegen den winter verzamelt hij voedsel , bestaande in 
eikels, beukenoten, sparrekegels enz. Hij verbergt deze kostbaarheden 
niet in zijn nest, maar op verschillende plaatsen , b.v. in reten tusschen 
steenen , holle boomen , holten in den grond , om daarvan in den win- 
ter te kunnen gebruiken. Hieruit blijkt reeds, dat ook de winter den 
eekhoren zoo nu en dan ziet verschijnen. In koude dagen blijft hij in 
het nest, is traag in zijne bewegingen , wanneer hij niet slaapt, en 
brengt ook wel eenige etmalen in rustige rust door. Dit gebeurt vooral 
in meer noordelijke streken. Spoedig ontwaakt hij echter weer , spoedt 
zich naar zijne verzamelplaatsen, en doet zich aan de vruchten van 
vroegere moeite en zorgen te goed. Duurt de winter lang of dekt 
eene dikke laag sneeuw den grond . zoodat óf de voorraad niet toe- 
reikend is óf niet kan worden opgegraven , dan komt menig eekhoren 
van honger om. In zuidoostelijk Siberie schijnen de eekhorens ook groote 
paddestoelen als wintervoorraad te bewaren , evenwel zorgen zij slecht 
voor hun eigendom. Om de paddestoelen te drogen schuiven zij ze 
