DE WINTERSLAAP. 
113 
aan spitse takken en bergen ze tegen den winter ook niet op dndere 
plaatsen , zoodat deze of gene voorbijtrekkende landlooper onder zijne 
soortgenooten zich ongestraft er aan te goed kan doen. 
In sommige streken van Siberië wordt de winter niet op deze 
wijze doorgebracht, maar de eekhorens trekken heen en weer, op de 
manier, zooals die vroeger bij de vleermuizen werd beschreven. Men 
ziet dan soms eene menigte eekhorens op plaatsen , waar ze anders 
in ’t geheel niet of in gering getal voorkomen. Het schijnt , dat 
reeds in den zomer enkele individuën op verkenningstochten uitgaan 
en hunne bevindingen aan de achtergeblevenen mededeelen , waarop 
gamche scharen den tocht aan vangen. Bij deze tochten ontzien zij 
moeiten noch gevaren ; men heeft eekhorens aangetroffen , die nog 
meetrokken , niettegenstaande zij etterende wonden aan hunne voeten 
hadden ; ook werden er verscheidene verdronken gevonden , die bij 
ijsgang het gewaagd hadden de Amurrivier over te steken. 
De eekhoren is dus geen echte winterslaper ; toch laat hij zich in 
den winter minder zien en slaapt soms eenige dagen achter elkaar. 
Behalve de echte eekhorens onderscheidt men nog twee groepen , 
die er zeer nauw mee verwant zijn. De eene groep daarvan leeft 
eveneens in boomen en kan met behulp van eene huiduitbreiding , 
voornamelijk tusschen vóór- en achterpooten nog veel grootere spron- 
gen doen dan ons inlandsch eekhorentje. De tweede gfoep leeft op 
en in de aarde en onderscheidt zich door het bezit van groote wang- 
zakken , waarin soms groote hoeveelheden voedsel worden bewaard 
om naar de onderaardsche woning te worden overgebracht. In ver- 
band met de leefwijze zijn de pooten korter dan bij zijne klimmende 
verwanten. De twee bekende soorten , waarvan de eene in de noor- 
delijke streken van de oude wereld , de andere in een groot gedeelte 
van Noord-Amerika leeft , kenmerken zich beide door eenige donkere 
strepen , die in de lengte over het lichaam loopen. Zij leggen onder 
boomwortels eene woning aan , bestaande uit eene gang , die zich 
weldra in twee gangen deelt , waarvan de eene naar het nest en de 
andere naar 2 of 3 voorraadkamers voert. Deze voorraadschuren zijn 
des winters wèl voorzien , voornamelijk van graankorrels en noten , 
soms ook van eikels en vruchtjes van linden. Tien tot vijftien pond 
wordt dikwijls in den loop van den zomer naar huis gebracht. Deze 
hoeveelheid is als winterprovisie meestal veel te groot , niet zelden 
wordt in het voorjaar het overschot door beren en wilde zwijnen 
uitgegraven en verteerd. Het verzamelen van voedsel maakt reeds 
