11 1 
DE WINTERSLAAP. 
waarschijnlijk , dat de winterslaap dezer dieren niet onafgebroken 
voortduurt. Brehm verhaalt van een neet van de amerikaansche soort, 
de zoogenaamde »hacki”, dat in Januari werd opgegraven. Op eene 
diepte van anderhalve meter was eene groote holte, met gras en mos 
bekleed ; drie hacki’s lagen daarin , terwijl nog meer andere zich bij het 
het opgraven in zijgangen hadden verborgen. De dieren waren slaap- 
dronken en zeer weinig levendig , maar waren volstrekt niet in een’ 
toestand van verstijving vervallen, zooals echte winterslapers; toen 
zij uit het nest werden genomen , beten zij dan ook flink van zich af. 
Geen der twee soorten verlaat gedurende den winter het hol ; even- 
wel heeft men den aziatischen vorm dikwijls bezig gezien , bij dooi- 
weer den ingang van het hol tegen indringend sneeuwwater te be- 
schutten. De dieren leggen zich in verschillend koude streken op 
verschillende tijden ter ruste , de meer zuidelijk wonende individuen 
in het begin van November , de meer noordelijk levende in het midden 
van October. 
Den diepsten winterslaap treft men aan bij twee groepen van knaag- 
dieren , bij de mar m.o tachtig en en bij de zevenslapers (natuurlijk 
moet men met de marmotten niet verwarren het dikwijls bij ons onder 
den naam van marmotje bekende Guineesche biggetje). Onder de 
marmotachtigen zijn de meest bekende : de ziesel , de prairiehond , 
de bobak en de echte marmot van de Alpen. De eerste drie leven 
meer in de vlakten , de marmot is een echte bergbewoner. Alle leven 
in den grond , in holen , welke zij zelf graven. In Nederland komt 
geen dezer dieren voor. 
De ziesel is een dier van ruim 2 dM. lang en bijna één dM. hoog, 
hij wordt in Zuid- en Midden-Rusland en in een groot deel van Oostenrijk 
gevonden. Een veertig jaren geleden kende men het dier in Silezië 
nog niet , tegenwoordig wordt het in deze streek vrij veelvuldig aan- 
getroffen. Hij maakt holen in den grond; ieder graaft zijn eigen hol, 
maar toch wonen vele gezellig bij elkaar. De mannetjes maken minder 
diepe holen dan de wijfjes. Het eigenlijke nest, dat 1 a l 1 / 3 meter 
onder de oppervlakte van den grond ligt, heeft eene doorsnede van 
+ 3 dM. Het mondt aan de oppervlakte uit met eene gang. Deze 
gang wordt echter niet langer dan een jaar gebruikt; wanneer de 
ziesel zich tot den winterslaap voorbereidt , stopt hij haar dicht en 
graaft eene andere tot dicht onder de oppervlakte des bodems , die 
in het voorjaar dan slechts behoeft te worden voltooid om toegang 
