DE WINTERSLAAP. 
116 
Want met dien naam worden de in menigte bij elkaar gelegene woon- 
plaatsen aangeduid. Men kan uren lang tusschen de heuveltjes door 
blijven dwalen , die door de uit den grond uiugekrabde aarde worden 
gevormd en waarvan de top aan de schildwacht tot standplaats dient. 
Deze heuvels liggen op 6 a 7 meter van elkaar en hebben één of 
twee ingangen. Daar de buren dikwijls bezoeken bij elkaar afleggen , 
vindt men meestal tusschen de nesten vastgetredene paden. Elk hol 
wordt door twee of meer dieren bewoond. 
Het bovengenoemde gras, dat met enkele plantenwortels het eenige 
voedsel schijnt uit te maken , verdort in den winter en de dieren , 
die er van leven , zijn dus gedwongen in den slaap de kwellingen 
van den honger te vergeten. Of zij voedsel verzamelen, schijnt niet 
bekend te zijn. In het laatst van October sluiten zij hunne poorten 
en de geheele knaagdierenstad blijft een uitgestorven voorkomen be- 
houden , totdat de eerste warme lentedagen de levend begravenen weer 
uit den schijndood opwekken. De Indianen beweren , dat zij , voe- 
lende , dat er warmer weer in aantocht is , reeds een paar dagen te 
voren , als er nog strenge koude heerscht , hunne gangen openen. 
Geheel onmogelijk is dit niet. (Zie hoofdstuk IV.) 
(Slot volgt.) 
