OVER HET STIJGEN VAN DE LICHTKRACHT DER 
GLOEILAMPEN, BIJ TOENEMEND ELECTRISCH 
ARBEIDSVERMOGEN. 
Reeds vroeger vestigde ik — in la Lumierë Electrique van 1883 — 
er de aandacht op , hoe bij toenemende waarde van I 2 R het lichtgevend 
vermogen der gloeilampen in veel sterker verhouding toeneemt dan 
de genoemde grootheid zelve. Bij die soorten van lampen , die zooals 
die van lane-tox , maxim en anderen , eene groote stroomsterkte 
kunnen verdragen zonder dat de kooldraad wordt vernield , is dit 
van groot belang , omdat zij daardoor in vele gevallen met goed ge- 
volg het booglicht kunnen vervangen. 
Thans heeft de heer dzïeslewski {La Lumiere Électriqae T. XX , p. 224) 
de formule bepaald , die de afhankelijkheid tusschen dat arbeidsver- 
mogen en die lichtkracht uitdrukt. Laatstgenoemde werd gemeten 
door middel van den photometer van buksen. Als eenheid maakte hij 
gebruik van een gasvlam , die zorgvuldig was vergeleken bij een 
normaalkaars. De lampen , waarover het onderzoek zich uitstrekte , 
waren een lamp van bernstein (10 volts; 10 normaalkaarsen) , een 
lamp van Edison (97 volts; 16 N. K.) en een lamp van Siemens en 
iiALSKE (65 volts; 16 N. K.) 
Is A het verbruikte arbeidsvermogen, I de lichtsterkte, en zijn c 
en c 1 twee standvastige, voor elke lamp afzonderlijk te bepalen groot- 
heden , dan worden de uitkomsten der metingen voorgesteld door 
A 3 = cl + c\ 
waarbij dan c 1 de waarde voorstelt van het arbeidsvermogen , dat ver- 
bruikt wordt , eer de draad tot de donkerroode gloeihitte is opgevoerd. 
v. d. V. 
