DE WINTERSLAAP. 
DOOR 
D r. H. BOS. 
(Vervolg en slot van blz. 116.) 
De bobak vertegenwoordigt den prairiehond in de streken van 
Zuid-Rusland en Zuidelijk Siberië. Ook hij legt steden aan, bestaande 
uit eene menigte opgeworpen aardheuvels. Meestal zijn zijne woningen 
in de steppen gelegen , en daar de hoeveelheid water daar gering is , 
verlaat de bobak reeds des morgens vroeg zijn hol om den dauw van 
de planten te likken. De morgen wordt vroolijk buiten doorgebracht , 
den middag verslaapt hij in het nest en des avonds komt hij nog- 
maals te voorschijn. 
Het nest ligt aan het einde van eene 5 tot 7 meter lange gang , 
ja soms ligt het meer dan tien meter van de opening verwijderd. 
Het zomernest is een ander dan het winternest. Sommige zijgangen 
voeren ten slotte toch weer naar het nest terug , andere eindigen 
blind en hebben slechts gediend om materiaal te verkrijgen voor het 
sluiten van den hoofdingang. In het begin van September trekt de 
bobak zich reeds terug in zijne woning en brengt in dien hoofdingang 
eene prop aan , bestaande uit gras , aarde en uitwerpselen. Deze prop 
is ongeveer een meter lang. Reeds in Juni begint het voorzichtige 
dier af en toe hooi en wortels in te zamelen voor den winter , zijn 
ijver neemt met den tijd toe , totdat in het laatst van Augustus zijn 
geheele leven reeds duidelijk doet blijken , dat de beweging hem moeilijk 
valt. Hij wordt loom en traag. Behalve voor voedsel in afzonderlijke 
voorraadkamers heeft hij ook gezorgd voor een warm winternest ; de 
grashalmen, die het bekleeden, heeft hij eerst tusschen voorpooten en buik 
zacht gewreven, zoodat hij voor den winter zich een donzig bed heeft gespreid. 
Maar , al is hij reeds in September zich aan het oog van de wereld gaan 
onttrekken, hij blijft wakker tot aan December en gebruikt van zijn’ 
