DE WINTERSLAAP. 
151 
De hamster nu , is een dier van + 3 dM. lang , met een korten 
staart, geelbruin aan de bovenzijde met witte plekken aan de keel 
en op enkele andere plaatsen , en in tegenstelling met de meeste andere 
dieren aan de buikzijde veel” donkerder gekleurd dan aan de rugzijde. 
Hij heeft groote wangzakken, die tot aan de schouders reiken. In 
vruchtbare streken , waar de bodem niet al te vochtig en niet al te 
kruimelig is , wordt hij dikwijls aangetroffen. Hij graaft holen in 
den grond. 
De meeste hamsters , althans de wijfjes , hebben , behalve het eigenlijke 
nest , nog eene 3 tot 5 dM. diep onder de oppervlakte liggende zomer- 
woning. Het eigenlijke nest , waarin nooit meer dan één exemplaar 
van deze onverdraagzame , egoistische diersoort den winter doorbrengt , 
ligt 1 a 2 M. onder den beganen grond. In de woonkamer, welker 
wanden zeer glad zijn en welker bodem met stroo en leege koren- 
halmen is bekleed , monden 3 gangen uit , nl. een ingang en een uitgang 
naar buiten en eene gang , die naar de voorraadkamers voert , waarvan 
jonge hamsters nog slechts ééne , oudere , vooral oude mannetjes ver- 
scheidene aanleggen. Dikwijls heeft eene der gangen nog eene afzonderlijke 
uitstulping, die door den bewoner gebruikt wordt om zijne uitwerpselen te 
bergen. In de voorraadkamers wordt alles ingedragen , wat de tijd van het 
jaar oplevert : boonen , erwten , knollen , graan enz. Daar deze ver- 
schillende stoffen niet op denzelfden tijd geschikt zijn om geoogst te 
worden , vindt men menigmaal in de voorraadschuren het voedsel 
eenigszins gerangschikt. In zijne wangzakken draagt de hamster vooral in 
den vroegen morgen zijnen buit naar huis. Het geheele dier is dan 
misvormd door de sterke opzwelling van den hals. Thuis gekomen strijkt 
het met de voorpooten den opgedanen voorraad in de schuren uit , die 
vast tegen het reeds voorhandene wordt aangedrukt, zóó zelfs, dat men bij 
het opgraven van een hamsternest dikwijls ijzeren werktuigen moet ge- 
bruiken om de massa los te breken. Hamsters , welke eenigszins kieskeu- 
rig te werk gaan, zijn er ook. Vooral de mannelijke, welke volop 
den tijd hebben, bijten de graanstengels zoo ver naar boven af, als 
zij kunnen en zoeken de beste korrels uit de aren. De wijfjes , welke 
na den laatsten worp (gewoonlijk in Juli) nog haastig een winternest 
moeten graven , hebben minder den tijd , zoo schiftend te werk te gaan en 
zorgen slechts , dat zij eene voldoende hoeveelheid binnen krijgen. Ik 
zeg, eene > voldoende” hoeveelheid; in de meeste gevallen is zij evenwel 
niet slechts voldoende , maar overmatig groot , daar zij tot een centenaar 
aan gewicht kan bedragen. Menig mensch zou aan den hamster een 
