DE PLANTEN VAN ITALIË. 
Ifi* 
elkander afwisselen , maar wat ons daarin het meest treft is wel de 
eigenaardige vervanging van ons gras door een mesembryanthenum- 
soort, met korte, dik-cylindrische bladen. Het overige van de Villa 
is als bosch aangelegd. Het meest in het oog valt een reusachtige da- 
delpalm ( Phoenix dactylifera) , dicht bij den tempel van Virgilius, en de 
talrijke Casuarina’s met hun fijne , groene, treurende , bladerlooze takken. 
Phoenix komt op meer plaatsen in de omstreken in de open lucht 
voor; in den tuin van het Palazzo Reale bloeiden er twee met goud- 
gele pluimen en een andere in een tuin van het Hotel Pagano op 
Capri is beroemd. 
Een andere merkwaardigheid, die men in de Villa bewonderen kan, 
is een Eucalyptus in zijn overgangsstadium. De Eucalyptus is een 
in Zuid-Italiê algemeen gekweekte boom ; overal ziet men stammen 
van een voet en meer in doorsnede met hooge dichte kroonen van 
lange, neerhangende , toegespitst-lancetvormige , donkergroene bladen 
en duizenden en nogeens duizenden van zilverwitte vruchtjes. Maar 
betrekkelijk zelden ziet men planten als het eene exemplaar, dat ik 
in de Villa mocht ontdekken. In zijn jeugd heeft de Eucalyptus na- 
Tnelijk geheel andere bladen dan de oude stammen dragen. Zij zijn 
dan langwerpig, licht groen en wit berijpt, zittend en met hun 
eene oppervlak naar boven en het andere naar onderen gekeerd. 
Maken de oude boomen door hun aan slappe stelen hangende bladen 
bij het zachtste windje een eigenaardig geruisch, dat eenmaal gehoord 
overal en altijd te herkennen is , de jonge boomen worden in hun 
geheel door den wind heen en weer gebogen en hun bladen blijven 
daarbij onbewegelijk. Daar de Eucalyptus zeer snel groeit, is het een 
gelukkig toeval een boom met beide vormen van bladen aan te 
treffen en daarom verdient ook deze , wel is waar voorbijgaande merk- 
waardigheid van het park te Napels vermelding. Men beweert , dat deze 
eigenschap van den Eucalyptus , die men met den naam van hetero- 
phyllie aanduidt , voor de plant in haar vaderland , Australië , van 
groot nut is. Wanneer ze nog jong zijn, groeien zij in de schaduw 
van andere planten en bieden dan het geheele oppervlak hunner bladen 
aan het invallende licht; maar zoodra de boomen bij hun snellen 
groei ouder worden , bereiken zij spoedig een hoogte , die ze boven 
hun omgeving doet uitsteken en dan zouden vlak uitstaande bladen 
bij het loodrecht invallende , directe zonlicht slechts nadeelig kunnen zijn. 
Onder de talrijke andere planten, die in de Villa Nazionale geregeld 
in den vollen grond overwinteren, noem ik nog slechts Cercis sili- 
