169 
DE PLANTEN VAN ITALIË. 
quastrum , Paulonia imperialis, Chamaerops , Cycas , Musa en Yucca 
spp. , Nerium Oleander , Senecio Giesbrechti enz. 
Hier en daar gelukt het ook , dank zij den amphitheatersge wijzen 
bouw van de stad , om een kijkje in particuliere tuinen te werpen : 
overal weder de wijnstok ( Vitis vinifera ) en Ficus carica, de vijg. 
De laatste zwaar beladen met tallooze kleine, blauwachtige vruchten. 
De bladen zijn in dezen tijd van het jaar reeds verdwenen , terwijl 
zij op andere punten , zelfs dicht in de nabijheid , nog lang aan de 
boomen blijven zitten. De schuld hiervan ligt in een ziekte van de 
wortels, bekend onder den naam van »il Marciume”, waarbij in deze 
deelen op verschillende punten gom ontstaat , welk proces tot een 
algeheele degeneratie van die organen aanleiding geeft. Men heeft tot, 
nog toe de oorzaak van deze gomziekte niet kunnen vinden. Eigen- 
aardig is zeker , dat zij op het schiereiland van Sorrento , dus op onge- 
veer een uur sporens van Napels, zoo goed als niet bekend is. Verder 
vinden wij nog talrijke exemplaren van de granaatappel {Tunica Gra- 
natum ) , thans gebogen onder den last van tallooze bleekgroene of rood- 
achtige vruchten. Even onbestemd als de kleur van buiten is ook* 
de smaak en wanneer de prachtig donkerroode opengesneden vrucht u 
in de verzoeking gebracht heeft om te proeven , dan ondervindt men 
de waarheid van het spreekwoord : schijn bedriegt. 
Behalve de bovengenoemde verdienen nog onze opmerkzaamheid 
Ricinus communis en Datura arborea. De eerste , voor een bewoner uit 
noordelijker streken , hier eerst de ware wonderboom. In plaats van 
de dunstengelige , eenjarige planten met naar verhouding veel te groote 
bladeren , die wij met moeite en zorg ’s zomers kweeken in onze tuinen , 
vinden wij dikke stammen , waarvan de bladen een fraaie dichte kroon 
vormen en tallooze rijpe en rijpende vruchten; en de tweede hier en 
daar bloeiende met honderden ongeveer twee decimeter lange witte 
hangende bloemkelken , zou niemand doen vermoeden , dat zij zoo nauw 
verwant was met onzen op mesthoopen groeienden , onoogelijken doorn- 
appel {D. Stramonium). Over de Citrus-soorten , die in geen tuin ont- 
breken , zullen wij later uitvoeriger spreken. 
Uitstapjes in den omtrek van Napels geven ons gelegenheid om 
met de landbouwplanten kennis te maken en om ons eenig denkbeeld 
te vormen van de schatten der inlandsche flora , die wij eerst op 
grooteren afstand van de stad juist zullen kunnen waardeeren. 
Een van de meest algemeen gekweekte planten in de onmiddel- 
lijke omgeving der stad is wel de tomate ( Solanum Lycoperswum ) , wier 
