170 
DE PLANTEN VAN ITALIË. 
gladde , roode , volkomen eivormige vruchten onder allerlei vormen 
gegeten worden. Men kan zich geen troosteloozer aanblik denken dan 
een tomatenveld , waarvan de vruchten reeds geoogst zijn. Ik zag ze 
in de nabijheid van Pozzuoli : louter zwarte gedroogde stengels , af- 
gevallen bladen , hier en daar een enkel verstrompeld groen of rood 
vruchtje op een totaal ingedroogden grond en dat alles in tegenstelling 
met den witten , stoffigen weg , den donkerblauwen hemel en de witte 
of lichtroode huizen. Slechts onze aardappelvelden kunnen , wanneer 
de knollen rijp beginnen te worden , eenigszins een denkbeeld geven 
van den aanblik van een dergelijken akker. 
Van eigenlijken landbouw is anders in de dichtbevolkte omstreken 
weinig te zien ; des te meer bieden ons echter de fruitwinkels en 
fruitverkoopers gelegenheid om met de vruchten des lands kennis te 
maken en ook de table d’höte in het restaurant is een niet te ver- 
smaden gelegenheid om niet door aanschouwen alleen de planten te 
leeren kennen , maar ook hun innerlijke waarde te leeren schatten. 
Het eerste denk ik aan de fruitverkoopers , zooals ze ’s morgens 
met hun ezeltjes de stad binnen komen. Een Napelsch ezeltje kijkt 
slim uit zijn oogen en draagt zijn dikwijls zwaren last met gewillig- 
heid. Is hij misschien trotsch op de versiering, waaraan zijn meester 
zóóveel zorg besteedt, dat hij voor menigeen tot de meest schilder- 
achtige verschijningen behoort van het toch zoo schilderachtige 'Napelsche 
leven ? Aan weerskanten van het dier hangt een zak , waarin de koop- 
waar : druiven , mispelen , tomaten , vijgen enz. en over zijn kop hangt 
allicht een kwastje van groen en rood , soms een geheel net van beide 
kleuren en welk Napolitaansch vruchtenkoopman zou bij het naar 
stad gaan vergeten zijn dier nog daarenboven op te sieren met eenige 
eiken- en lauriertakken, de langste, die hij vinden kan, zoodat zij 
als het ware op de maat van de eveneens onmisbare klokjes voort- 
durend heen en weer zwiepen. En bij dit alles op stokjes gestoken 
tomaten of. . . aardappelen, die blijkbaar ook tot de versiering moeten 
bijbrengen. Het schijnt zoo ongeveer de eenige wijze te zijn , waarop 
daar te lande aardappelen gebruikt worden. 
Ook met tal van andere planten kunnen wij zoo op straat wande- 
lende kennis maken , zoo b.v. met maïs. Overal komen wij allerhande 
voertuigen tegen , waarop in groote , dampende pannen met warm water 
geheele kolven te koop worden aangeboden en het gevolg hiervan is 
dan ook , dat jong en oud , op dergelijke voorwerpen knabbelende , overal 
op straat te ontmoeten zijn. 
