DE PLANTEN VAN ITALIË. 
171 
Een veel sierlijker tafereel levert ons een andere handel , die vooral 
in kleine kraampjes aan de hoeken der engere straten gedreven wordt : 
ik bedoel den handel in watermeloenen. Groote , groene , ellipsoïdische 
vruchten met een wit of lichtrood vrucht vleesch en zwarte zaden. Er 
zijn er steeds verscheidene geopend om ze per snede te verkoopen en 
altijd zijn ze zoo schilderachtig mogelijk gerangschikt ; vooral des avonds 
bij de altijd primitieve maar dikwijls fantastische , verlichting der 
kraampjes maken zij een allerfraaist effect. 
Maar beschouwen wij nu de vruchtwinkels wat meer in bijzonder- 
heden. Zij zijn als alle andere winkels gevestigd in de ruimten der 
huizen , die met de straat gelijkvloers zijn ; eerst de eerste ver- 
dieping wordt voor woning gebruikt en het zijn slechts de armsten , 
die tevens gelijkvloers wonen. Behalve de reeds genoemde vruchten 
vinden wij hier de paarsche aubergines, die hier meestal rond zijn 
(Solanum Melongena ) en de reusachtige groene pompoenen , die, in stukken 
gesneden , door den schitterend oranje tint van hun vruchtvleesch 
veel tot verlevendiging van het geheel bijdragen. Verder vinden wij 
geheele planten van fenkel en selderie , waarvan de jonge bladen als 
»antepasto”, d. i. voor de soep of als dessert algemeen genuttigd worden. 
Veel plaats wordt ook ingenomen door ook voor ons meer gewone 
vruchten: wij zien er perziken en peren, appelen en noten. Van de 
eerste heeft men hier twee soorten : de eerste en beste beantwoordt 
geheel aan de ook bij ons bekende variëteit , maar de andere onder- 
scheidt zich daarvan door een geheel zachtgeel vruchtvleesch van merk- 
waardige taaiheid, waarin een geestig franschman aanleiding vond 
haar met den naam van »la pêche — pomme de terre” te bestempelen. 
Zij zijn voor vreemdelingen niet wel genietbaar. Ook van de druiven 
valt nog het een en ander op te merken ; behalve de gewone blauwe 
en witte, ronde en ovale, trekken twee variëteiten meer bijzonder 
onze aandacht. In de eerste plaats de »uvefragole” of aardbeziedruiven 
met een eigenaardigen geur, die in het minst niet aan aardbeziën, 
maar meer aan een parfumeriewinkel herinnert , en in de tweede plaats 
de langwerpige , gekromde , bijna in een punt eindigende , witte druiven , 
die wel eens met vingers vergeleken zijn. 
Het grootste sieraad van alle fruitwinkels zijn zonder twijfel de 
»Peperomi” of spaansche peper (Capsicum annuum). Deze, een der meest 
geliefkoosde spijzen van elk rechtgeaard Napolitaan , vindt men hier 
in tal van variëteiten : het meest gewoon de kleine kegelvormige , die 
in volkomen rijpen toestand , dus prachtig scharlakenrood , in den 
