172 
DE PLANTEN VAN ITALIË. 
handel komt en de andere , die den vorm en de grootte van een 
grooten appel heeft en die onrijp wordt afgeplukt. Men kan zich 
bijna niets fraaiers denken dan eenige van deze vruchten bijeen. De 
meeste zijn aan een zijde eveneens fraai rood en deze kleur gaat van 
hieruit door alle mogelijke tinten van lichtrood , oranje , geel en licht- 
groen in het fraaie donkergroen der andere zijde over. Dergelijke 
groepjes met donkerblauwe druiven, de paarsche aubergines , het groen 
van fenkel en laurier verdienden , vooral wanneer er citroenen en 
laat in het jaar sinaasappelen met hun donkere bladen tusschen 
liggen , een van Huijsum te vinden om aan de vergetelheid ontrukt 
te worden , voordat de hand van den koopman zijn eigen werk weder 
verstoort , maar neen , want uit elke verschikking komen nieuwe stil- 
levens te voorschijn , even waard als de eerste om bewonderd te worden. 
Ook de zooeven genoemde citroenen spelen gedurende den herfst 
overal een groote rol ; ik zag er voornamelijk twee soorten en wel 
het talrijkst de lichtgele , die ongeveer de dubbele grootte bereiken 
van de citroenen , zooals wij die bij ons te lande zien. Ze hebben 
een zeer dikke schil en bevatten weinig sap , men eet ze dikwijls als 
bij ons de sinaasappelen. Aan te bevelen zijn zij echter niet. Veel beter 
smaken de kleine groene , bijna kogelronde citroenen , die iets later op 
de kraampjes der »aquaiuoli”, of waterverkoopers algemeen te vinden 
zijn en die b. v. uitstekende diensten bewijzen om sommige wijnen 
drinkbaar te maken en verder bij allerlei schotels gebruikt worden. 
Ik moet thans nog de »fichi d’india” de vruchten van een Cactus, 
Opuntia Ficus indica, vermelden, omdat weinig vruchten algemeener 
voorkomen. Ze liggen afzonderlijk , hun nabijheid is gevaarlijk , twee 
aan twee op witte bordjes , dikwijls geheel geschild , te koop. Zij zijn 
lichtgroen of bleekrood en hebben de grootte van een kleinen appel. 
Soms worden zij ook verkocht in groot aantal , bevestigd aan het 
groote , schijfvormige stengellid , waaraan zij zich ontwikkeld hebben. 
Men zij voorzichtig en pakke ze niet aan ; reeds menig vreemdeling 
heeft ontdekt, dat ook hier de rozen niet zonder doornen zijn. Zij zijn 
toch geheel overdekt met fijne, stijve, mikroskopisch kleine borstels, 
die met krachtige weerhaken bezet zijn en alle voorwerpen binnen- 
dringen , die met de vruchten in aanraking komen. Zij laten zeer ge- 
makkelijk deze laatsten los en geen macht ter wereld , behalve de 
tijd , is in staat ze weer uit de huid te verwijderen , waar zij een 
ondragelijk jeuken veroorzaken. Het vruchtvleesch is bloedrood en 
aangenaam van smaak. 
