DE PLANTEN VAN ITALIË. 
175 
achtige boomgroepen , gezien heeft , in zijn volle pracht ! Links Napels , 
gekroond door het Castello San Elmo en de Certosa San Martino 
en vandaar uitgaande de tallooze kleinere steden , die te samen als een 
lange straat zijn van Napels naar den voet van den Yesuvius, afge- 
sloten door een alleenstaanden reus zelf, altijd in beroering en daardoor 
versierd met den langen pluim van rook. Nog verder het schiereiland 
van Sorrento en daarachter de golf van Salerno. Aan onze voeten de 
dorpen , waardoor wij gekomen zijn , de Posilipo , die zich in den 
golf van Napels verliest , de uitgebrande dichtbegroeide krater van 
Astroni en iets verder Pozzuoli , de golf van dien naam en de witte 
rook van de nabij zijnde Solfatare en nog verder in het verschiet, 
wegblauwende zelfs bij helder weder, het grootste der Ponza eilanden ! 
Overal is het landschap gestoffeerd met de ongeëvenaard sierlijke Pinus 
Pinea, waarvan wij de vruchten reeds in de straten van Napels ont- 
moet hebben. Deze boomen hebben zonder uitzondering alleen hun 
bovenste takken behouden, die zeer wijd uitstaan en daardoor aan de 
geheele plant volkomen het uiterlijk van een reusachtigen zonnescherm 
geven. 
Verlaten wij thans de naaste omstreken van Napels om ons meer 
uitvoerig met de flora van Sorrento en vooral van Capri bezig te houden. 
Alvorens hiertoe over te gaan wil ik echter nog de algemeenheid 
van het fijnverdeelde loof van het venushaar ( Adiantum Capillus Veneris ) 
op de muren van Pompei vermelden. Zeker wel een der weinige varens , 
die in dit waterlooze land voorkomen. Ik vond alleen nog Scolopen- 
drium officinarum met den genoemden Adiantum samen in de »Piscina 
mirabile” een uit den tijd der Romeinen dagteekenend , vochtig gewelf 
bij Bacoli , waar ook de in noordelijker streken zeldzame levermos , 
Fegatella conica, overvloedig groeide. Eindelijk nog een Mesembryan- 
themum met driekantige bladen , die op alle muren in den omtrek van 
Napels te vinden is. 
Sorrento is van Napels uit niet zeer spoedig te bereiken ; men 
spoort tot Castellamare en moet dan eerst een der hortende en stootende 
victoria's nemen om den afstand tot het doel der reis in ongeveer 
twee uur af te leggen. Men zal zich dezen langen weg echter niet 
beklagen. Hij loopt voortdurend langs de kust en men heeft dus voort- 
durend het gezicht op den diepblauwen golf en zijn eenige omlijsting. In 
het begin zien wij geen andere planten dan die , welke wij reeds meer 
of minder uitvoerig besproken hebben, maar spoedig naderen wij groote 
