DE PLANTEN VAN ITALIË. 
179 
neden. Dat de wand in werkelijkheid niet zoo recht is , blijkt duidelijk , 
wanneer men van den bergtop aan die zijde, bij den » Salto di Tiberio” 
een steen in zee tracht te werpen , die men horizontaal onder zich 
meent te zien. De steenen maken alle een aanzienlijken bocht door 
de kracht van den worp , men denkt dat juist degeen , dien men in 
het oog houdt, er zeker komen zal, maar halfweg ziet men den steen, 
als door den rotsmuur aangetrokken , steeds nader komen en eindelijk 
valt hij met een luiden knal tegen de rotswanden aan , waar hij in 
een kloof verdwijnt. Het gelukt slechts bij uitzondering den worp zoo 
juist en krachtig te doen zijn , dat een steen werkelijk in zee valt. 
In de spleten en in de tuinen op deze rotsen groeien nu tal van 
planten. Onder de gekweekte vinden wij hier natuurlijk dezelfde terug , 
die wij reeds meermalen genoemd hebben , maar een afzonderlijke 
vermelding verdient thans de Japansche mispel (. Eriobotrya japonica ) , 
die misschien de meest gekweekte plant op het eiland is. Aan haar 
weinig vertakte bruine stammen , met lancetvormige metaalglanzende 
bladeren , draagt zij thans duizenden en duizenden kleine , witte bloemen , 
die tot rossigbehaarde , pluimvormige inflorescentiën vereenigd , geheel 
Capri als in een wolk van geuren hullen. De ook hier , hoewel minder 
dan in Sorrento, gekweekte Citrussoorten , treden door de Eriobotrya 
geheel op den achtergrond. De vruchten der Japansche mispel zijn in 
het voorjaar rijp. 
Slechts in enkele exemplaren vindt men Ceratonia Siliqua op het 
eiland, maar toch dient deze plant vermeld te worden, omdat zij met 
haar donkergroene kroon van dubbel gevinde bladen , bijna de eenige 
plant is, die terecht den naam van boom draagt. Vruchten heb ik 
er niet aan gezien ; waarschijnlijk waren zij reeds geoogst , daar zij 
in Napels al weken geleden te koop waren. 
De fraaie breede rijweg , die , geheel in de rotsen uitgehouwen , zigzags- 
gewijs tegen den Monte Solaro opslingerend van het dorp Capri naar 
Anacapri voert , is uitstekend geschikt om ons een tal van wilde 
planten te leeren kennen. De voornaamste plant uit het dikke kreupel- 
hout , dat den weg aan beide zijden insluit, is de reeds besproken 
Arbutus Unedo , die in vollen bloei staat , maar hier slechts weinig 
vruchten draagt ;• verder vinden wij ook weer de myrte ( Myrtus com- 
munis) , de vijg ( Ficus caricd) en verder nog manshooge Erica's en 
minder talrijk een soort van pistache ( Pistacia Lentiscus ) met trossen van 
kleine vruchtjes en nu eens even en dan weer oneven gevinde bladen. 
Tusschen dit kreupelbosch vindt men geen kruiden , maar op de 
