180 DL PLANTEN VAN ITALIË. 
plekken , waar de rotsen steiler zijn en waar op de loodrechte wanden 
geen dezer heesters plaats vinden zou voor haar wortels, vinden wij 
tal van kleinere half heesters , waarvan er slechts weinigen in bloei 
zyn en ook enkele kruiden. Hieronder zijn vermeldenswaard enkele 
goudgele Hieraciën , blauwe Campanula’s enz. , maar vooral een plant , 
waarvan de wit en gele bloemen ons van de ongenaakbaarste toppen, 
van de steilste hellingen bij het minste windje toewuiven , die daar 
staan zoodanig , dat elke poging om er een machtig te worden u van de 
loodrechte helling ongetwijfeld in zee zou doen storten ; het is het Edel- 
weiss van Capri , Narcissus Tazetta ! De plant , die wij in de Haarlemsche 
kweekerijen of op onze bloemt af els in het voorjaar met haar schermen 
van wit en gele bloemen zien prijken , is in haar vaderland reeds in 
het laatst van November in vollen bloei. Wilt ge er eenige mede- 
nemen, zij schijnen ons slechts zoo onbereikbaar toe. De vlugge jeugd 
van het eiland doet voor een paar »soldi”veel en er steekt dan ook 
geen stoombootje in zee of geheele gezelschappen gaan met groote 
bossen bloemen belast de terugreis naar het vaderland aanvaarden. 
Voorbij Anacapri wordt de flora eentonig ; de Solaro loopt hier zeer 
geleidelijk met groote terrassen , waarop eindelooze olijfbosschen ge- 
plant zijn, af; tusschen de steenen der muren en wegen verschijnen 
hier dan ook slechts als noemenswaardige planten de beide reeds ge- 
noemde Arum-soorten , A. italicum en Arisarum. 
Beide planten zyn op het geheele eiland zeer algemeen ; wanneer 
wij echter van Capri uit naar de andere zijde wandelen , waar de Arco 
naturale een reusachtige rotspoort vormt , vanwaar men den blik kan 
laten wijden over het onbegrensd, diepblauwe vlak der Middellandsche 
Zee , dan zullen wij van laatstgenoemde plant een eigenaardigheid op- 
merken , waardoor zij boven duizenden harer zusteren een vermaard- 
heid heeft gekregen , die zij haar echter geenszins behoeven te benijden. 
Zij vertoont op bijna alle bladen gele vlekken , die niet zooals bij de 
meeste andere Phanerogamen door een schimmel , maar hier door een 
wier veroorzaakt worden. Onderzoeken wij de bladen bij sterke ver- 
grooting , dan zien wij binnen in het weefsel van het blad dikke , 
groene draden loopen , die zonder dwarsche tusschenschotten zijn en 
ons sterk herinneren aan onze inlandsche Vaucheria’s, die wij in slooten 
of op de aarde in bloempotten algemeen aantreffen. Het plantje be- 
hoort echter niet tot deze groep maar vormt een afzonderlijk geslacht 
en draagt den naam van Phyllosyphon Arisari. De levensgeschiedenis 
er van is nog tamelijk duister. Een eigenaardigheid der aangetaste bladen 
