DE AUTOTOMIE OF ZELF-AMPUTATIE 
IN HET DIERENRIJK. 
DOOR 
Dr% D. LUBACH. 
De heer léon fredericq heeft aan dit door hem reeds sedert 1882 be- 
studeerd verschijnsel eenige bladzijden van de Revue Scientifique (13 Nov. 
1886 pag. 613 — 620) gewijd. Ik meen, dat een overzicht daarvan den 
lezers van het Album der Natuur niet ongevallig zal wezen. 
Het verschijnsel zelf is van ouds bekend. Men weet , dat sommige 
dieren (de hazelworm , de gewone hagedis en vele schaaldieren , spinnen 
en insekten) wanneer men ze bij den staart of een der pooten forsch 
aanvat, die lichaamsdeelen laten varen eu op die wijze ontsnappen. 
Dit verschijnsel is door fredericq met den naam van autotomie (zelf- 
afsnijding of zelfverminking, van auró<r en répwj bestempeld, en ik zal 
in de volgende regelen mij van dien naam blijven bedienen. 
Schaaldieren. Wanneer men een der pooten van eene krab , b. v. van 
de gewone strandkrab ( Carcinus moenas) , aanvat en sterk knijpt , dan 
breekt die poot dicht aan het lichaam af, en de krab loopt zoo spoe- 
dig zij kan weg. Men kan zoo , op een en dezelfde krab , achtereen- 
volgens alle tien pooten doen afbreken. De vrees inboezemende scharen 
van de groote Noordzeekrab ( Cancer of Platycarcinus pagurus) vallen 
op die wijze even gemakkelijk af als de dunne pooten van de snavel- 
of spinkrab ( Maja squinadd). 
Bij deze dieren geschiedt de afbreking van het lid niet , zooals men 
denken zou , in een gewricht , maar door het in tweeën breken van 
