BLIKSEMGEVAAR BIJ TELEFOON GELEI DIN GEN. 
Het ergste , wat iemand ondervinden kan , die in het openbaar den 
een of anderen maatregél voorstaat met het doel dien ten nutte van 
’t algemeen ingevoerd te zien , is doodgezwegen te worden. Daartegen 
heeft de heer j. m. collette mij gevrijwaard in zijn opstel in het 
laatste nummer van dit Album en ik betuig hem daarvoor openlijk 
mijn dank. 
Van de redactie hoop ik, dat zij mij nogmaals een plaatsje zal 
willen inruimen tot aanprijzing van het doel , dat ik beoog , nu met 
weerlegging van de bedenkingen van den heer collette ; terwijl ik 
den lezers verzoek hun geduld niet te verliezen , nu ze al weer met 
hetzelfde onderwerp worden beziggehouden. 
Al dadelijk moet ik beginnen met te doen opmerken , dat mijn ge- 
achte bestrijder het in sommige opzichten geheel met mij eens is en 
zelfs nog verder gaat, door b. v. te wijzen, niet alleen op het gevaar 
van in de lucht gespannen draden , maar ook op dat van alle geleidende 
voorwerpen , die met den grond in eenige elektrische ■ gemeenschap staan , en 
van geleiders in den grond. Gaarne neem ik akte van deze uitbreiding 
van mijn bewering , die ik van ganscher harte toejuich ; alleen moet 
ik doen opmerken , dat het er vooral op aankomt op welke wijze de 
verbinding met den grond is tot stand gebracht. Is deze voldoende, 
dan is er geen gevaar , of het mocht zijn voor die voorwerpen , die 
zich in onmiddellijke nabijheid boven den geleider bevinden ; maar eerst 
bij gebrekkige grond verbinding ontstaat het. De strijd komt dus voor- 
namelijk weer neer op het antwoord der vraag: »wat is een voldoende 
grondverbinding ?” 
In de eerste plaats is daartoe noodig , dat het oppervlak , waar- 
mede de geleider met den grond in aanraking komt , een uitgebreid- 
heid heeft , zoo groot als de ervaring geleerd heeft noodzakelijk te 
