242 DE KANALEN OP DE OPPERVLAKTE VAN DE PLANEET MARS. 
De waarnemingen , die bepaaldelijk de studie der door schiaparelli 
ontdekte kanalen ten doel hadden , werden aan het einde van Maart 
begonnen en tot midden Juni voortgezet; daarbij werkte de nabijheid 
van Mars niet zoo gunstig mede als dit wel zijn kan, aangezien bij 
deze oppositie de schijnbare middellijn der planeet slechts 14" be- 
droeg tegen 25" in het jaar 1877. In het eerst mislukte het opsporen 
der kanalen geheel en al , en eerst in April gelukte het perrotin er 
één te zien ten westen van een der grootste vlekken. Van dezen dag 
af zag men voortdurend meerdere kanalen, die allen werden aange- 
teekend ; ook de verdubbeling zag men plaats hebben op dezelfde wijze , 
als waarop die door schiaparelli was beschreven. De fijnste lijnen 
hadden een breedte van 2 a 3 graden ; bij sommigen ging de lengte 
van 50 tot 60 graden. Over het algemeen namen de kanalen de reeds 
door schiaparelli bepaalde plaatsen in ; en terwijl sommige door hem 
als dubbel aangege venen nu slechts enkel schenen, kon men dit ge- 
reedelijk aan den grooteren afstand van de planeet toeschrijven. In 
het algemeen volgt uit eene vergelijking van de waarnemingen , te 
Milaan en te Nizza gedaan , dat in de nabijheid van haren aequator , 
de uiterlijke gedaante van de planeet in de vier , die waarnemingen 
scheidende jaren , niet is veranderd. 
Aan het slot zijner verhandeling wijst perrotin nog op eene eigenaar- 
dige verandering , die hij nabij de Syrte genoemde groote vlek heeft waar- 
genomen. Bij den aanvang zijner waarnemingen had deze dezelfde donkere 
kleur als alle op Mars voorkomende zoogenaamde zeeën. Den 21 sten Mei 
werd haar noordelijk deel bedekt door een helder waas , van ongeveer 
dezelfde tint als die de zoogenaamde vastlanden kenmerkt. Het was 
alsof wolken en nevels , in regelmatige banden , zich in de richting van 
het noordwesten naar het zuidoosten afzetten. Enkele oogenblikken 
was die sluier doorschijnend , zoodat men den omtrek der groote Syrte 
er door heen zag. De vier volgende dagen waren deze wolken , die 
zich ook over de omliggende vaste landen schenen uittebreiden . nog 
zichtbaar; maar zij namen af in dikte, zoodat op den 25sten Mei eene 
landengte, op 300° lengte en 52° noorder breedte gelegen, die steeds 
verborgen was gebleven , weder zichtbaar werd. Perrotin is er van 
overtuigd dat het inderdaad wolken en nevels zijn , in den dampkring 
van Mars , die deze verschijnselen te voorschijn roepen. In elk geval 
is het hem gebleken , dat deze voorwerpen zich bewegen en in betrekke- 
lijk korten tijd van gedaante veranderen. v. d. V. 
