Z1NTU1GSGEWAARW0RDINGEN EEK, DIKKEN. 
247 
Vooreerst de vraag: hoe gedragen zich verschillende dieren ten 
opzichte van licht ? 1 
De dagelijksche ervaring leert ons reeds , dat niet alle dieren in dit 
opzicht gelijk zijn; sommigen zoeken het licht’, anderen vermijden het. 
Nauwkeurige onderzoekingen , vooral met het oog op de soort van licht 
waaraan de dieren de voorkeur geven, waren hierover nog slechts weinige 
en aan enkele diersoorten gedaan. Graber onderzocht meer dan vijftig 
soorten van allerlei dieren met behulp van de volgende methode. De 
dieren werden gedaan in langwerpige bakjes, die in met elkaar com- 
municeerende afdeelingen verdeeld waren. Men kon nu die afdeelingen 
naar verkiezing door ondoorschijnende schermen of witte of gekleurde 
glasplaten donker of helder maken of eenigerlei kleur geven. Stel nu 
dat het eene uiteinde van het bakje verlicht , het andere donker is. 
De dieren worden nu in het midden van den bak neergezet en na 
een zekeren tijd (5 , 10 , 15 minuten of langer) gaat men na hoe zij 
zich verdeeld hebben en telt het aantal individuen in elke afdeeling. 
Herhaalt men deze proef een aantal malen en vindt men telkens 
verreweg het grootste getal b.v. in de donkere afdeeling , dan kan 
men vrij zeker zijn dat het onderzochte dier lichtschuw is , en de graad 
van die lichtschuwheid kan in cijfers worden uitgedrukt door de ver- 
houding van het aantal individuen in de heldere afdeeling tot het 
aantal in de donkere. 
Op dezelfde wijze kan men licht van verschillende kleur met elkaar 
vergelijken , waarbij natuurlijk voorzorgsmaatregelen moeten worden 
genomen , om de fouten te vermijden die door de verschillende inten- 
siteit van het verschillend gekleurde licht zouden kunnen ontstaan. 
In een dergelijken met water gevulden bak laten zich dezelfde 
proeven ook met waterdieren nemen. 
Uit graber’s proeven bleek nu dat terwijl sommige dieren zeer 
duidelijk de voorkeur gaven aan de heldere afdeeling en zich daar 
het liefst en het meest ophielden (o. a. distelvinken, sommige vlinders, 
bijen, waterjuffers), andere dieren niet minder beslist hunne voor- 
liefde voor het donker toonden. Zoo verhield zich bij voorbeeld het 
aantal individuen in de lichte afdeeling tot dat in de donkere : 
bij het konijn als 1 : 4. 
1 Graber , Grundlinien zur Erforschung des Helligkeits- und Farbensinns der Thiere. 
Prag. 1884. 
Graber, Sitzungsberichte der Wiener Akademie. Bd. LXXXVIL XCI. 
