272 
OVER OEN OORSPRONG DER CONTINENTEN. 
Langen tjjd was de algemeen heerschende meening , dat de ver- 
deeling der vaste landen en zeeën van de oudste perioden der aard- 
geschiedenis af aan de grootste veranderingen onderworpen is geweest; 
dat in vroeger tijden uitgebreide continenten op plaatsen bestonden , 
waar tegenwoordig de diepste zeeën worden aangetroffen , terwijl 
omgekeerd op plaatsen , die tegenwoordig door de vaste landen worden 
ingenomen , onpeilbare diepten aanwezig waren. Niet alleen om de 
overeenkomst tusschen de faunen van twee ver van elkander ver- 
wijderde landstreken te verklaren , doch zelfs om voor de aanwezigheid 
van een enkel geslacht op ver van elkander gelegen plaatsen eene 
verklaring te kunnen geven , nam men somtijds de opheffing van 
verscheidene duizenden vierkante mijlen aan en dacht zich beide 
streken in eene vroegere periode met elkander vereenigd. Om bijv. 
de eigenaardige betrekking tusschen de Europeesche en Noord-Ame- 
rikaansche fauna en flora en de aanwezigheid van verscheidene dieren 
op de tusschen beide vaste landen in den Atlantischen Oceaan gelegen 
eilanden te kunnen begrijpen , nam men tot een hypothetisch con- 
tinent — tlantis genaamd — zijn toevlucht, terwijl een nu onder de 
zee gezonken continent, het bekende Lemuria , dat zich van Mada- 
gaskar tot aan Ceylon en de eilanden van den Indischen Archipel 
zou uitgestrekt hebben , voor vele zoölogen het eenige middel was 
om voor de eigenaardige verspreiding der dieren op deze merkwaardige 
eilanden eene verklaring te geven 1 . 
Wij merkten echter in ons vorig opstel 2 3 reeds met een enkel woord 
op, dat sedert o.a. semper er op gewezen heeft, dat de overeenkomst 
tusschen de faunen van twee ver van elkander verwijderde landstreken 
dikwijls ook op eene andere wijze verklaard kan worden, nl. door den 
eigenaardigen invloed der zeestroomingen , de tijd voorbij is , waarin 
men geheel naar willekeur continenten verrijzen en weer onder het 
zeeoppervlak kan laten verdwijnen. 
Men verviel nu langzamerhand tot eene geheel tegenovergestelde 
meening en wel tot deze , dat , niettegenstaande de vele veranderingen , 
die er ten opzichte van de verdeeling van land en water op de aard- 
oppervlakte sedert overoude tijden hebben plaats gegrepen , de conti- 
nenten en de groote zeebekkens toch in hoofdtrekken dezelfde zijn ge- 
1 In een opstel van a. b. meyer (»Versunkene Continente”, Deutsche Rundschau , 1881) 
wordt de onhoudbaarheid der hypothese van het vroegere bestaan dezer beide continenten 
aangetoond. 
3 Zie: Album der Natuur , 1886, blz. 299. 
