OVER DEN OORSPRONG DER CONTINENTEN. 
275 
Daar wij nu de zooevengenoemde verschijnsels niet alleen aan den 
top , doch ook op den bodem van eenige duizenden voeten dikke af- 
zettingen ontmoeten , zoo zijn wij wel genoodzaakt om aan te nemen , 
dat, terwijl zich deze enorme afzettingen vormden, daling gelijken 
tred hield met afzetting. 
Doch niet alleen de mineralogische samenstelling en de overblijfsels 
van planten en dieren der verschillende sedimentaire vormingen , 
ook hare verspreiding over de vastelanden toont ten duidelijkste aan , 
dat zij in de nabijheid der kust gevormd zijn. De vormingen van 
een zelfde karakter volgen nl. steeds een bepaalde richting en be- 
zitten bij een betrekkelijk geringe breedte dikwijls eene enorme lengte , 
gelijk dit bij alle afzettingen nabij de kust het geval is. 
Nu dus uit het voorafgaande duidelijk blijkt , dat over het alge- 
meen de sedimentaire gesteenten , die aan de vorming van den bodem 
der vastelanden deelnemen , kustvormingen zijn , willen wij ten slotte 
nagaan, of er geen enkele uitzondering op dezen regel kan opge- 
geven worden. 
Het spreekt wel van zelve, dat zoolang nog algemeen werd aan- 
genomen, dat in vroegere perioden der aardgeschiedenis continenten 
op plaatsen aanwezig waren , die tegenwoordig door een zeer diepe zee 
worden ingenomen en omgekeerd , een sedimentair gesteente onmid- 
dellijk voor een diepzeevorming verklaard werd , wanneer zijne vor- 
mingswijze niet goed begrepen kon worden en wanneer het maar 
eenige overeenkomst met het tegenwoordig op den bodem van diepe 
zeeën gevormde slib vertoonde. 
Een voorbeeld van zulk eene vermeende diepzeevorming is het 
krijt , dat deze overeenkomst in zóó hooge mate vertoont , dat de 
onjuiste verklaring van zijne vormingswijze ons weinig verwonderen 
kan. De voornaamste reden, waarom men aan beide vormingen een ge- 
lijken oorsprong toeschreef, was wel deze, dat zoowel het krijt, 
als het slib, dat den bodem der zee op een diepte van 250 tot 
2800 vademen bedekt, voor het grootste gedeelte uit foraminiferen- 
schalen bestaat, onder welke zelfs verscheidene identische soorten 
zouden voorkomen , terwijl de aanwezigheid in beide afzettingen van 
de eigenaardige coccolieten en discolieten — lichaampjes van een twij- 
felachtige natuur — en de overeenkomst , wat betreft de hoogere die- 
ren , op eene gelijke vormingswijze zou duiden. De ruimte laat ons 
niet toe , hier uitvoerig bij dit belangrijke punt stil te staan ; het 
zij voldoende te vermelden: 1°. dat telkens, wanneer foraminiferen- 
