WAT MEN IN VIJF SEKONDEN DROOMEN KAN. 
Het is een opmerkelijk , ofschoon algemeen bekend verschijnsel , 
dat men in den droom vaak uren , ja dagen meent te doorleven , 
terwijl het ten slotte blijkt dat men slechts eenige minuten , zelfs 
geene minuut , gedroomd heeft. Het herinnert ons aan de oostersche 
vertelling aangaande zekeren sultan in Egypte , wien een toovenaar 
begrijpelijk wenschte te malden , dat voor God jaren en eeuwen slechts 
oogenblikken zijn. De sultan moest zijn hoofd in een kuip vol water 
dompelen en het dan terstond er weder uit opheffen. De sultan deed 
dit. . . . doch er volgde niets bijzonders op. Heftig vertoornd op den 
toovenaar , die hem , zoo hij meende , voor den gek had gehouden , 
liet hij dezen ter dood brengen. Doch de toovenaar had een grooten 
en machtigen aanhang ; vandaar een opstand , tengevolge waarvan de 
sultan, in schamele kleeding vermomd, moest vluchten. Hij zette 
zich nu in eene ver afgelegen stad, — ik meen Damascus , — neer, 
oefende daar een bedrijf uit, huwde, kreeg ettelijke kinderen enz. 
Op zekeren dag zijn hoofd willende wasschen , dompelde hij het in 
een tobbe met water. Hij licht het hoofd weer op ... . en bevindt 
zich in zijn paleis in Egypte, omringd door zijne hovelingen met 
den toovenaar. Al die lotgevallen had hij beleefd in het korte oogen- 
blik dat zijn hoofd in het water was ! 
Zullen echter voorbeelden van dit verschijnsel eenige psychologische 
waarde hebben , dan wordt vereischt , vooreerst dat hetgeen in den 
droom schijnt te gebeuren eene min of meer goed aaneengeschakelde 
gebeurtenis vormt , waarvan het geheele verloop ons dadelijk na het 
ontwaken duidelijk voor den geest staat en blijft staan , — en ver- 
volgens , dat men in staat is geweest den tijd te meten , gedurende 
welken men gedroomd heeft. En aan die voorwaarden ontbreekt het 
meestal. 
Wij vinden echter een voorbeeld er van onder het bovenstaand 
opschrift medegedeeld in de Revue Scientijique van 30 October 1880, 
dat ons de moeite waard toeschijnt hier mede te deelen. 
»Ik was” — zegt de verhaler — » gezeten naast een divisie-chef 
