DE DRUIFLUIS. 
293 
zij voor de laatste maal en op dit oogenblik bezit de Phylloxera twee 
paar goed ontwikkelde, geheel vliezige vleugels, die plat tegen het 
lichaam zijn aangedrukt, (fig. 7.) 
Ook dit gevleugeld insekt vermenigvuldigt zich nog langs partheno- 
genetischen weg , maar legt evenwel tweëerlei soort van eieren ; kleine , 
waaruit mannetjes, en groote , waaruit wijfjes voortkomen. 
De wijfjes herbergen in haar lichaam één enkel ei (fig. 8). 
Fig. 7. 
Zoowel mannetjes als wijfjes zijn zeer klein; wij hebben hier den 
kleinsten vorm voor ons , onder welken de Phylloxera optreedt. Bo- 
vendien zijn deze dieren hoogst onvolkomen ontwikkeld, en o. a. 
verstoken van monddeelen. Zij hebben slechts één 
levensdoel, nl. zich te paren. Is dit geschied, dan 
sterven ze, maar het bevruchte ei neemt de taak 
op zich gedurende eenige generatiën voor de in- 
standhouding der soort zorg te dragen. 
De bevruchte eieren overwinteren nu deels in de 
reten der schors , deels — en in Europa zeker groo- 
tendeels — komen nog in het najaar de jongen uit, die zich in den 
grond begeven en hier de dikkere worteleinden als winterkwartier 
b etrekken. 
In Amerika verhuizen de phylloxera’s somtijds naar de bladeren. 
Hier veroorzaken zij door hare steken galachtige uitwassen. In Europa 
Fig. 8. 
1 De gevleugelde vorm is echter zeldzaam. In Engeland is deze onbekend, in Portugal 
even als in Frankrijk moeielijk te bekomen, alhoewel de nympben vrij talrijk worden 
aangetroffen. 
