DE WAPENS DER VISSCHEN. 
309 
zich onbeweeglijk. Alleen de toppen der borstvinnen en het achterste 
gedeelte der rugvin bewegen zich snel trillend heen en weder. Daar 
ontwaart de loerende blik een prooi; een kleine visch, die van zijne 
verwanten is afgedwaald, komt argeloos aanzwemmen. Alle vinnen 
komen in beweging , snel en krachtig ademt de snoek en plotseling , 
als door een springveder voortgedreven, schiet hij op zijn prooi los en 
pakt deze met de tanden der onderkaak , die diep in het lichaam van het 
slachtoffer doordringen. Nu laat hij het doodelijk gewonde dier los om 
het terstond weder aan te pakken , ten einde het met den kop naar 
voren te kunnen verslinden. Of het is een heele troep alvertjes, in 
wier midden hij schrik en verderf brengt. In doodsangst vlieden de 
kleine dieren her en derwaarts, springen boven het water uit, maar 
de snoek volgt hen met een even koenen sprong , en nauwelijks is 
het ongelukkige offer weder in zijn element teruggekeerd of de tanden 
van zijn vervolger slaan in zijn lichaam en aan ontvluchten is niet 
meer te denken. Niet alleen kleine visschen , waaronder ook de baars , 
vallen hem ten offer ; hij ontziet zich ook niet zijns gelijken aan te 
vallen, jonge eenden en waterhoenders worden naar beneden getrokken , 
waterratten vervolgd , ja , in den nood bijt hij naar de handen en 
voeten der menschen of naar de pooten van ganzen en zwanen. Zoo 
verhaalt yarrel , dat een snoek een zwaan doodde door diens onder- 
gedoken kop vast te grijpen. Ook beweert men , dat groote snoeken 
met den otter om een prooi vechten. Alleen de stekelbaars is veilig 
voor hem. 
Is de snoek de haai onzer zoete wateren ,de Pirai’s en de Piranha’s 
(soorten van het geslacht Serrosalmö) zou men de hyena’s der zoete 
wateren van Brazilië en Guyana kunnen noemen. Het zijn kleine 
visschen , 1 8 — 20 centimeter lang , die zich gewoonlijk op den bodem 
ophouden , . maar , als zij eene buit bemerken , bij duizenden aan de 
oppervlakte des waters te voorschijn komen. Zij hebben scherpe, drie- 
kantige tanden , wier beet gelijk staat met een snede van het scherpste 
mes. Elk dier , dat zich binnen hun bereik waagt , visschen die tien- 
maal grooter zijn dan zij zelven , worden door hen aangevallen ; een 
zwemmend zoogdier of een mensch lokt hen naderbij , en wee de 
mensch , die zich te ver van den kant waagt , zelfs de vlugste zwemmer 
is reddeloos verloren , wanneer hij midden in een groot water door 
hen wordt aangegrepen. Met hunne tanden , waarmede zij een vinger- 
dikken stok en dikke , stalen vischhaken doorbijten , scheuren zij den 
ongelukkigen stukken vleesch uit het lichaam en bijten hem vingers 
