310 
de wapens der visschen. 
en teenen af. Het uitstroomend bloed maakt hen nog begeeriger en 
zoo zijn zij, volgens de meest geloofwaardige getuigenissen , in staat 
zelfs de grootste zoogdieren te dooden en letterlijk te skeletteeren. 
Zelfs de jaguar en de kaaiman zijn voor hen niet zeker. 
Om zijn krachtig gebit is ook de Zeewolf ( Anarrhichas lupus ) bekend, 
een der roofvisschen , die o. a. ook in de Noordzee wordt aangetroffen. 
Vóór in den mond worden in beide kaken sterke , kegelvormige , spitse 
tanden gevonden , achter op de kaken en op andere beenderen groote , 
meer ronde tanden. Met dit gebit verbrijzelt hij met gemak de pantsers 
en schalen van krabben, zeeëgels, schelpdieren enz., die zijn voor- 
naamste voedsel zijn. Men verhaalt, dat een gevangen zeewolf den 
beitel , waarmede men hem sloeg , beetpakte en als glas doorbeet , en 
dat de diepe indrukselen hunner tanden dikwerf aan de ankers der 
schepen gezien worden. Men zou allicht kunnen meenen , dat er eenig 
verband bestaat tusschen het gebit van dezen visch en den naam , dien 
hij draagt. Toch is dit het geval niet, daar de naam gegeven is om 
de woede , die hij vertoont als hij bedreigd wordt of gevangen is. 
Onder alle visschen hebben de Haaien in hun gebit de vreeselijkste 
wapens. De tanden , die vrij los in de huid zitten , welke de kaken be- 
kleedt, zijn in eenige achter elkaar gelegen rijen geplaatst. Elke tand 
bestaat uit een kleinen wortel, die in het slijmvlies verborgen is en 
uit een kroon , die met zeer hard glazuur overdekt is. In den regel 
zijn de kronen van voren naar achteren saamgedrukt, met snijdende 
kanten , die dikwijls als een zaag ingesneden zijn. De Haaien gebruiken 
niet al hunne tanden te gelijker tijd. De voorste rijen , die met de 
spitsen naar boven en naar voren zijn gekeerd , worden het eerst in 
gebruik gesteld ; deze slechts los bevestigde en op de kanten der kaken 
geplaatste tanden vallen spoedig uit en worden nu vervangen door 
de meer naar achteren geplaatste rijen. Achter de laatste rij vormen 
zich steeds nieuwe rijen. 
Bij de Gymnodonten, waartoe onder meerde Egelvisschen 
behooren , worden kaken gevonden , die op den snavel van een pape- 
gaai gelijken en overdekt zijn door platen, die beschouwd kunnen 
worden als met elkander vergroeide tanden. Met dit gebit kunnen zij 
de kleinere takken der koralen , waarin de polypen zich bevinden , 
vermorzelen. Quoy en gaimard vonden in de maag van een blauwe 
E g e 1 v i s c h ( Diodon coeruleus) ongeveer twee pond koraal. 
Nog een ander wapen ter verdediging bezitten de Egelvisschen in 
de stekels , waarmede hun lichaam bezet is. Deze dieren bezitten het 
