DE WAPENS DER VISSCHEN. 
311 
vermogen om den dunwandigen darm met lucht te vullen en door 
kringspieren zóó van de kieuwholte af te sluiten, dat zij tot een bal 
worden opgeblazen. Zoo zwemt de viscb dan aan de oppervlakte , door 
den wind en de golven voortgedreven , met den buik naar boven ge- 
keerd. De opgerichte en overal aan den buik zeer ontwikkelde stekels 
houden dan den vijand af. 
Darwin geeft in zijne »Beise eines Naturf orschers um die Welt ” de 
volgende schildering van de levenswijze van een Egelvisch ( Diodon 
antennatus ). »Het is bekend dat deze visch met zijne losse, geplooide 
huid, de eigenaardige eigenschap bezit eene bijna kogelvormige ge- 
daante aan te nemen. Werd hij korten tijd uit het water genomen 
en er dan weder ingebracht , dan werd eene groote hoeveelheid water 
en lucht door den mond en wellicht ook door de kieuwopeningen op- 
genomen. Dit geschiedt aldus: de lucht wordt ingeslikt en dan in de 
lichaamsholte gedreven , waarbij het ontsnappen der lucht door eene 
spiersamentrekking verhinderd wordt , die uitwendig zichtbaar is ; het 
water echter stroomt zachtjes den mond in , die open en onbewegelijk 
gehouden wordt. Dit laatste moet dus als een soort zuigen worden 
beschouwd. De huid om den buik is veel losser dan om den rug ; bij 
het opblazen wordt dus de ondervlakte meer uitgezet dan de boven- 
vlakte , en ten gevolge daarvan drijft de visch met zijn rug naar be- 
neden. Zoo beweegt hij zich in een rechte lijn voorwaarts , maar kan 
zich ook naar alle richtingen wenden. Ik heb van dr. allan van 
Forres vernomen , dat hij meermalen een Diodon , opgeblazen en levend 
in de maag van een haai zwemmend heeft aangetroffen , en dat hij 
bij verschillende gelegenheden de ervaring had opgedaan , dat het dier 
niet alleen door den maagwand maar ook door den liehaamswand van 
den haai heengevreten had, waardoor de haai gedood werd.” 
Stekels zijn bij een groot aantal visschen de wapenen , die zij voeren , 
en in vele gevallen zijn het geduchte wapens ook. In de eerste plaats 
noem ik de welbekende Stekelbaarzen ( Gasterosteus ) , zeer kleine 
visschen , die in plaats van een ware stekelvin vóór de rugvin , een , 
naar gelang der soort , verschillend aantal van vrije stekels dragen. 
Hun levenselement is de strijd. Nu eens wordt een verbitterde kamp 
gevoerd om eene plaats in het aquarium te behouden , die zij ver- 
overd hebben , dan eens om elkander eene prooi te betwisten ; nu 
weder om vreemde mannetjes af te wijzen , dan weder om de eieren 
tegen de eigen moeder te verdedigen. De stekels worden dikwijls met 
zooveel kracht gebruikt dat een der strijders doorboord wordt en dood 
