DE WAPENS DER VISSCHEN. 
313 
de rugstekels geheel omhult, liggen ter weerszijden van den gifstekel 
twee gifklieren. Het door de eene of andere oorzaak getergde dier 
spreidt de stekels uit , waarbij de toppen onder de huid der vin 
blijven. Wanneer echter de top van een stekel op een week voorwerp 
stoot, b. v. op de huid van den mensch , dan dringt hij daarin. Te 
gelijkertijd wordt de huid, die de stekels omgeeft, neergedrukt en 
daardoor eene drukking op de gifklier uitgeoefend. Haar inhoud , een 
melkachtig -vocht, loopt dan in twee groeven op zij van den stekel 
naar den top en komt zoo in de wonde. Visschers worden , als zij 
in het water rondwaden , niet zelden door zulk een visch verwond , 
hetgeen steeds eene hevige ziekte , soms zelfs den dood ten gevolge 
heeft. Zij worden in de tropische zeeën gevonden en komen veel bij 
Mauritius voor. 
Iets dergelijks als bij Synanceia wordt gevonden bij het aan de 
tropische kusten van Amerika voorkomend geslacht Thalassophrijne , 
dat aan het kieuwdeksel van een gifzakje en een gevoorden stekel voor- 
zien is, terwijl vele Meervalachtige Visschen in den oksel der 
borstvin, die met een krachtigen stekel gewapend is , een zakje bezitten 
met eene opening , dat vermoedelijk ook als giftoestel dienst doet. 
Vermelding verdienen voorts nog de Stekel- of Pijlstaart-roggen 
{Tryglori ) , die bijna allen in warmere streken thuis behooren. De 
dunne en lange staart , van een enkelen langen , met talrijke weerhaken 
bezetten stekel voorzien, is een waarlijk vreeselijk wapen. Dikwijls 
komen zij, b. v. in Guyana, in zulk een groote menigte voor, dat 
de bodem van het water letterlijk door hen bedekt en een door- 
waden van den stroom een hoogst gevaarlijke onderneming is. Tot 
aan de oogen in het slijk gedoken en derhalve zoo goed als onzicht- 
baar, slaan zij naar de voeten van den onvoorzichtige, die hen aan- 
raakt , met den zweepvormigen staart , en dat met zooveel kracht , 
dat de stekel verschrikkelijke wonden toebrengt. De gruwelijkste pijnen 
in het geheele lichaam en hevige krampen ,. die niet zelden in tetanus 
overgaan en soms den dood veroorzaken, pijnigen den verwonde. Het 
gaat niet aan, gelijk sommigen beweren, deze gevolgen alleen toe te 
schrijven aan de hevigheid van den slag en aan den bouw van den 
stekel; daartoe zijn de gevolgen te hevig. Waarschijnlijk zal een door 
den visch afgescheiden giftig slijm, dat in de wonde komt, wel als 
de oorzaak beschouwd moeten worden. 
Van een geheel anderen aard is weder het wapen van de groote 
Zwaardvisch ( Xiphias gladius ) , die in de atlantische en middellandsche 
