DE WAPENS DER VISSCHEN. 
315 
talrijke zenuwen . zich begeven , die öf uit het ruggemerg , öf uit de 
hersenen hun oorsprong nemen. De Sidderaal is wel de meest beruchte 
onder de elektrische visschen. Bij hem bestaat het elektrisch orgaan 
uit twee lichtrood gekleurde , weeke en doorschijnende geleiachtige 
massa’s , die aan de buikzijde van het dier , van het achtereind der 
lichaamsholte tot aan de punt van den staart , zich onder de huid uit- 
strekken en meer dan een derde deel van het geheele gewicht van den 
visch uitmaken. Elk dezer organen is door horizontale tusschenschotten 
in talrijke , boven elkaar gelegen platen verdeeld ; elke plaat bestaat 
weder uit een laag van verscheidene , naast elkaar gelegen vierhoekige 
cellen , die met eene geleiachtige vloeistof gevuld zijn. Meer dan 200 
zenuwen , die uit het ruggemerg komen , eindigen met hare ontel- 
bare vertakkingen in deze cellen aan de eene vlakte een er daarin zich 
bevindende elektrische plaat. Dit vlak is negatief, het tegenover ge- 
legen vlak positief elektrisch. De ontlading volgt, wanneer de visch 
met den naar voren gekromden staart het voorste deel van het lichaam 
aanraakt , of ook wanneer twee punten van het lichaam met elkander 
door een goeden geleider verbonden worden. 
Sachs heeft in een in 1880 uitgegeven werk, ^Aus den Llanos ” , 
eenige mededeelingen gedaan omtrent dezen visch, die we hier weer- 
geven. De Sidderaal leeft in de zoete wateren van Venezuela, vooral 
in de nabijheid van Calaboso , aan de monden der talrijke kleine 
canons , die in de Rio Oritucu uitloopen , en voedt zich daar met 
visschen , kikvorschen enz. , die hij door zijne elektrische schokken 
verdooft. De Temblador, zoo wordt hij daar genoemd, is de schrik 
der visschers. De krachtige schokken , die hij toebrengt , zijn niet alleen 
buitengewoon pijnlijk, maar ook in staat den door den stroom wa- 
denden mensch zóó te verdooven , dat hij gevaar loopt te verdrinken ; 
paarden en muildieren overkomt dit niet zelden. Met een drogen 
stok kan men den Sidderaal zonder gevaar aanraken ; sachs gebruikte 
isoleerende handschoenen van caoutchouc. Niettegenstaande dezen maat- 
regel van voorzorg heeft hij toch kennis gemaakt met de vreeselijke 
werking der elektrische ontlading , toen eens , nadat zijne kleederen 
door een val in ’t water door en door nat waren geworden , een vijf 
voet langen Sidderaal uit zijne met caoutchouc bedekte handen ont- 
snapte en toevallig juist met kop en staart zijne beide beenen aan- 
raakte, waarom de natte kleederen vast-sloten. »Eenige seconden,” 
zegt hij, » bleef het dier in dezen toestand, en ik was door den schrik 
niet in staat mij te bewegen , want het woedende dier zond een waren 
