316 
DE WAPENS DER VISSCHEN. 
hagel van ontzettende slagen door mijn lichaam; ik schreeuwde het 
uit van pijn , tot het dier eindelijk van mijne voeten gleed en in het 
water ontkwam.” 
Vroeger werden de Sidderalen met behulp van paarden , die in het 
water gedreven werden , gevangen ; deze methode is tegenwoordig ge- 
heel onbekend en werd vroeger slechts nu en dan gevolgd. Von hum- 
boldt geeft een treffend verhaal van deze methode , welk verhaal in 
vrolik’s Leven der Dieren 3<le deel pag. 242 e. v. te vinden is. 
Bij den Sidderrog ligt tusschen den kop en het voorste gedeelte 
der borstvinnen aan weerszijden een elektrisch orgaan , dat slechts door 
de huid is bedekt. Het komt in hoofdzaak met dat der Sidderalen 
overeen ; de zenuwen , die zich er in vertakken , komen echter uit de 
hersenen. De elektrische ontladingen van den Sidderrog zijn minder 
hevig en volgen elkaar ook niet zoo snel op als bij den Sidderaal ; 
toch zijn zij zelfs voor den mensch nog zeer pijnlijk en voor kleinere 
visschen doodelijk. Hij gebruikt de elektrische organen minder tot den 
aanval als wel ter verdediging. 
Bij enkele visschen worden wapens gevonden, die op een afstand 
werken. Zoo b. v. bij den tot de Lipvisschen behoorenden Epibulus 
insidiator, die in Oost-Indië bij Java, Sumatra en de Moluksche 
eilanden leeft. Hij wordt daar »roode bedrieger” genoemd, om de 
wijze , waarop hij zich van zijne prooi weet meester te maken. Deze 
visch bezit nl. het vermogen zijne kaken tot een buis te verlengen. 
In een toestand van volkomen bewegingloosheid wacht hij tot een 
kleine visch in zijne nabijheid komt en grijpt hem dan plotseling 
met de uitgestoken kaken. 
Onder de Klipvisschen vinden we enkele soorten z. a. de Chaetodon 
rostratus en de Toxotes jaculator of Boogschutter, die 
hun prooi op eene bijzondere wijze weten te bemachtigen. De eerste 
leeft aan kusten en monden van rivieren , vooral op Java. Wanneer 
hij op een blad boven water een insect ziet zitten , dan verheft hij 
zijn tot een snuit verlengden bek boven de oppervlakte en slingert , 
dikwerf op meer dan een voet hoogte , zoo behendig waterdroppels 
naar insecten , dat deze in het water vallen , waar hij ze dan ge- 
makkelijk meester wordt. De Chinezen op Java houden dat dier in 
glazen vaten , waarin een stok geplaatst is , waaraan de insecten slechts 
los zijn vastgemaakt, die dan telkens door den visch er worden 
afgeschoten. De tweede handelt eveneens ; hij komt in Oost-Indië 
en in Polynesië voor. J. mitchell verhaalt , dat hij deze visschen bij 
