DE WAPENS DElt VISSCHEN. 
317 
een javaansch hoofd gezien heeft , die hen in een klein waterbekken 
hield. Midden in dit bekken was een stok geplaatst, waarin houten 
pennen bevestigd waren. Zoodra men kevers daarop zette , kwamen 
de visschen uit hunne schuilplaats en zwommen om den paal. Spoedig 
kwam een aan de oppervlakte , hield zich onbewegelijk , keek eenige 
oogenblikken naar den kever en schoot dan uit den mond een straal 
water, met zooveel kracht en behendigheid, dat de kever er afviel, 
waarop hij terstond door den behendigen schutter werd opgepeuzeld. 
Dan kwam een andere visch en handelde eveneens. Wanneer een visch 
de prooi niet raakte, zwom hij om den paal en schoot dan op nieuw. 
Mogen nu al de visschen , met geringere psychische vermogens toe- 
gerust dan de overige gewervelde dieren, niet in staat zijn door de 
werkzaamheid van hun geest gevaren te vermijden, toch hebben zij 
van de natuur talrijke andere middelen verkregen om een gevaar het 
hoofd te bieden en zich hun levensonderhoud te verschaffen. Ook zij 
verschijnen niet ongewapend in den strijd om hun bestaan. 
23 
