OVER DE OORZAAK DER INTERGLACIALE PERIODEN. 
Men mag als bewezen aannemen , dat er meer dan één ijstijd is ge- 
weest , dat er nog meer ijstijden zullen komen en dat de vroegere ijstijden 
afgewisseld werden door interglaciale perioden en wij ons ook tegen- 
woordig in zulk een interglaciale periode bevinden. 
Men mag als bewezen aannemen , dat de ijstijden niet slechts als 
temperatuurverschijnselen , maar vooral als vochtigheids verschijnselen 
moeten worden beschouwd en dat, bij een geringe wijziging der tem- 
peratuur, een rijke vochtigheidstoestand van de lucht de glaciale ver- 
schijnselen te voorschijn kan roepen. 
De periodieke afwisseling der ijstijden en der interglaciale perioden 
berust ongetwijfeld op kosmische oorzaken. Men heeft ze met meerder 
of minder geluk in verband gebracht met de verandering in de ex- 
centriciteit van de aardbaan en de praecessie der nachteveningspunten. 
(Zie o.a. mijne vertaling van fermere , »het Darwinisme”, en le hon 
»1’ Homme fossile” , waarin daarover uitvoerig wordt gehandeld). 
Daarbij komt thans een nieuwe theorie van den bekenden sterrekundige 
r. falb , wiens verklaring en voorspelling der aardbevingen tegenwoordig 
zoo terecht de aandacht trekt. Wij meenen , dat die theorie niet slechts 
ten volle de aandacht verdient, maar de meeste waarschijnlijkheid 
voor zich heeft. Falb brengt met die theorie ook den zoogenaam- 
den zondvloed in verband. Geheel ten onrechte , naar onze meening. 
Groote vochtigheidstoestand der lucht, veel atmospherische neêrslag 
kunnen uitbreiding der gletschers , vergrooting van meren , vermeer- 
derden afvoer van rivieren , plaatselijke overstroomingen , vruchtbaarheid 
van thans in woestijnen veranderde plekken , maar nimmer een onder- 
waterzetting of door moerassigheid onbewoonbaar worden van een 
aanzienlijk gedeelte van het tegenwoordig vasteland verklaren. Want 
de atmospherische vochtigheid is als waterdamp uit de zee getrokken 
