der kar‘a-zee in 1882 — 83. 
331 
middel onze toevlucht konden nemen. Zooals boven reeds werd opge- 
merkt , was de » Varna” onafgebroken met de haar omringende ijsmassa’s 
in drift en de snelheid, die het schip en het ijs daarbij ten opzichte van 
den bodem der zee verkregen , was niet zelden groot genoeg om van 
het slepen van de dreg eenig resultaat te verwachten. In dat geval 
was het dan ook voldoende de dreg te laten zakken in een der bijten 
bij de » Varna”, die tóch steeds werden opengehouden, en zooveel 
lijn af te vieren , dat deze een schuinen stand ten opzichte van den 
bodem aannam. Bij het dreggen van boord wordt, wanneer het schip 
zich in open water met een matige snelheid beweegt, de dreg ge- 
woonlijk hoogstens een kwartier of een half uur uitgelaten , doch 
bij . de natuurlijk altijd betrekkelijk langzame driftbeweging bleek een 
dergelijk tijdverloop niet voldoende te zijn. Aanvankelijk werden er 
daarom eenige uren voor genomen en daar ook dit nóg niet genoeg 
bleek te wezen , werd voortaan de dreg één , soms twee etmalen 
achtereen slepende gehouden. In vele gevallen evenwel was de be- 
weging zoo langzaam, dat zelfs zulk een tijdsverloop geen resultaat 
opleverde , en dat de dreg ledig bovenkwam. Bovendien werd deze 
methode ons noodlottig ; want toen in den nacht van 3 op 4 No- 
vember bij de eerste groote ijspersing, die de » Varna” aantastte, het 
ijs rondom het schip opbrak, werd ook de dreggelijn doorgesneden, 
en ging met een der kleine dreggen verloren. De tweede kleine dreg 
volgde eenigen tijd later de eerste. Rondom en onder het schip had 
de persing een waren chaos van ijsblokken gevormd , waartusschen 
de lijn waarschijnlijk vastraakte ; tenminste nadat de toestel op de 
gewone wijze was afgevierd, was het den volgenden dag onmogelijk, 
de laatste tien vademen lijn en de dreg boven te krijgen. Dagen 
lang werden eiken morgen gedurende eenige uren pogingen daartoe 
aangewend , doch te vergeefs ; en na de hevige werking van 24 De- 
cember was natuurlijk het laatste spoor er van verdwenen. Met dezen 
datum sluit tevens de periode van het dreggen bij de » Varna” 
om opgevolgd te worden door een tweede, meer belangrijke, aan- 
vangende met de voltooiing van het huis en onze vestiging op Nieuw- 
Holland , een groote ijsschol, die wij dus genoemd hadden. Op on- 
geveer zeventig meter afstand van het huis , aan de grens van onze 
schots en de omliggende , daarvan vroeger losgescheurde kleinere ijs- 
brokken, werd in het eenjarige ijs, dat laatstgenoemden onderling 
verbond, een vierkante bijt gehakt, waarvan de zijden ongeveer 1,25 M. 
lang waren. Het materieel om te dreggen was evenwel belangrijk 
