340 
HET ONDERZOEK VAN DEN BODEM 
wel slechts bij uitzondering lager dan — 1.7° en hooger dan — 1.4°, 
terwijl de densiteit gewoonlijk afwisselde tusschen 1019 en 1022.5 
en eenmaal tot 1024 steeg. Toen evenwel in de laatste dagen van 
Mei en het begin van Juni de temperatuur der lucht voor het eerst 
langeren tijd achtereen eenige graden boven het vriespunt steeg en 
dientengevolge het smeltingsproces van de sneeuwlaag en het ijs begon , 
rees niet alleen de temperatuur van het water in de open gaten 
tusschen het ijs , maar dit water werd ook weldra volkomen drink- 
baar , een licht te verklaren verschijnsel wanneer men bedenkt , dat 
het smeltingswater overal in kleine beekjes naar deze gaten liep en 
zich daar in zee stortte. De overgang van den winter- in den zomer- 
toestand was vrij snel zooals uit de volgende data en getallen blijkt: 
29 Mei temp. — 1.4° dens. 1022 
1 Juni » — 1.1° » 1020 
4 » » + 0.8° » 1016 
7 » » + 0.6° » 1001 
Sedert bleef de temperatuur tusschen -|- 0.9° en 0.4° terwijl 
de areometer constant 1001 aanwees. Nog in de maand Augustus, 
gedurende onzen terugtocht , was er telkens gelegenheid waar te 
nemen , dat het water , zelfs daar waar het breede kanalen vormde , 
aan de oppervlakte zeer goed drinkbaar was ; eerst later toen het 
pakijs losser en losser werd en wij de grenzen er van naderden werd 
ook het zeewater meer en meer brak. 
Het is hier niet de plaats om een volledige lijst te geven van de 
op al de verschillende stations waargenomen dieren , waarmede wij 
den lezer dan ook niet zullen vermoeien. Liever doen wij hem eenige 
mededeelingen omtrent het. algemeen karakter der fauna op den 
bodem der Kara-zee. 
Het feit , dat slechts een klein gedeelte dezer zee als het terrein 
onzer onderzoekingen kan aangewezen worden , heeft naast het nadeel 
dat daardoor geen nieuwe gegevens konden worden verzameld voor 
de kennis van de fauna der Kara-zee in ’t algemeen , toch ook zijn 
voordeelen , zooals uit het hiervolgende blijken zal. Al wat wij tot 
nu toe van de dierenwereld van dit meestal ontoegankelijk gebied 
weten zijn wij verschuldigd aan de onderzoekingen der Zweedsche 
expeditiën in de j aren 1875, 1876 en 1878 — 79 ondernomen, waar- 
van de resultaten zijn saamgevat in eene bijdrage van dr. anton stuxberg, 
