DER KARA-ZEE IN 1882 — 83. 
347 
Zien wij dus een duidelijke overeenkomst èn in de samenstelling 
van den bodem èn in de algenflora èn in de fauna en voegen wij 
daar nog bij , dat zoowel de Barents- als de Kara-zee zich kenmerkt 
door een betrekkelijk geringe diepte , dan mogen wij beide zeeën be- 
schouwen als deel uit te maken van één plateau , waarop Nova-Zembla 
zich als een terreinverheffing voordoet. 
Ten slotte zij het ons vergund nog met een enkel woord de aan- 
dacht te vestigen op een vraag , reeds voor eenige jaren door prof. 
Max weber naar aanleiding van de door de » Willem Barents” ver- 
kregen resultaten te berde gebracht, namelijk deze: »Van waar komt 
het voedsel voor de dieren , die dezen bodem , zooals boven beschreven , 
arm aan organische bestanddeelen , bewonen?” Het antwoord op deze 
vraag gegeven met betrekking tot de Barents-zee , en naar het ons 
voorkomt ook van toepassing zijnde op de Kara-zee , komt in hoofd- 
zaak op het volgende neer. De bodem der laatstgenoemde zee komt , 
zooals uit het hierboven omtrent haar diepte medegedeelde blijkt , 
niet juist overeen met hetgeen men met den naam van »diep 
zee” bestempelt, daar men rekent dat deze eerst op 500 Vaam 
begint. Nu wordt voor de diepzee gewoonlijk aangenomen , dat het 
voedsel voor de bewoners van haar bodem gedeeltelijk bestaat uit 
doode dieren, die als. een fijne organische regen langzaam neervallen 
maar vooral uit de langs de kusten groeiende planten , voornamelijk 
wieren , waarvan voortdurend gedeelten afsterven , bezinken en een 
fijne organische, met anorganische stoffen gemengde massa vormen. Een 
dergelijke massa, afkomstig van het op de kusten zooveel rijkere planten- 
en daardoor ook zooveel rijkere dierenleven , zal dan ook voornamelijk 
in het ondiepe kustwater zich vormen , maar zal toch , door verschil- 
lende mechanische oorzaken steeds dieper en dieper zinkende , zich ook 
steeds verder en verder in zee gaan uitstrekken. Daar zal zij het 
voedsel uitmaken van tallooze lagere organismen ; deze vormen weder 
het voedsel van talrijke roofdieren , die op hun beurt weder anderen 
ten prooi vallen. Wanneer men dezen gang van zaken nu aanneemt 
voor grootere diepten dan 500 vademen , dan ligt de waarschijnlijk- 
heid zeer voor de hand , dat het op zooveel geringer diepte als de 
bodem der Kara-zee , waar een dergelijke verspreiding van organische 
bestanddeelen dus zooveel gemakkelijker kan plaats vinden , eveneens 
en nog veel eerder zoo zal gaan. Toch blijft dan nog deze vraag 
over : mag men werkelijk aannemen , dat de kustflora dezer noorde- 
lijke zeeën rijk genoeg is om in de bestaande behoefte aan voedsel 
blijvend te voorzien? Dat zulks inderdaad het geval is, is genoegzaam 
